counter create hit Enn lifir Emil í Kattholti - Download Free eBook
Ads Banner
Hot Best Seller

Enn lifir Emil í Kattholti

Availability: Ready to download

Whether he's teaching his pet pig to dance, being chased by a mad cow or wrestling a robber, Emil's adventures never stop. Hens, dogs, little sisters - and adults - all flee his path. But Emil doesn't mean to be bad, it's just that trouble - and fun - follow him wherever he goes.


Compare
Ads Banner

Whether he's teaching his pet pig to dance, being chased by a mad cow or wrestling a robber, Emil's adventures never stop. Hens, dogs, little sisters - and adults - all flee his path. But Emil doesn't mean to be bad, it's just that trouble - and fun - follow him wherever he goes.

30 review for Enn lifir Emil í Kattholti

  1. 4 out of 5

    Cheryl

    One thing about the terribly underfunded library here in Rolla: they have not discarded all their old books. And so we find treasures like this.

  2. 5 out of 5

    e.c.h.a

    Emil biarpun kenakalannya bikin penghuni Pondok Katthult sakit kepala tapi Emil pintar dan bertanggungjawab. Paling ngakak pas kejadian Babi peliharaan Emil mabuk karena minum anggur. Yasalam bayangin Babi mabok hahahahahaha

  3. 5 out of 5

    Ria

    Benar nakal dan benar badung. Kau bloh sependapat dengan Lina ataupun keluarga Emil dan penduduk Loonberga yang lain. Tapi, kuberitahu satu hal ya... Tidak ada anak bodoh yang nakal dalam cerita ini. Yabg ada adalah seorang anak lelaki yang banyak akal, kreatif, penuh rasa ingin tahu dan hanya berusaha mencari perhatian ayahnya saya. Emil, anak cerdas yang baik hati, dan suka memberi warna sendiri pada dunianya.

  4. 5 out of 5

    Mariana

    Αν και πλέον έχω μεγαλώσει η παιδική λογοτεχνία συνεχίζει να με ενδιαφέρει αφού εξαιτίας της αγάπησα το διάβασμα. Κάθε χρονιά αγοράζω εκείνα τα βιβλία που πιστεύω πως θα ξυπνήσουν τη μικρή Μαριάννα που κοιμάται μέσα μου. Λίγα δυστυχώς είναι αυτά που τα τελευταία χρόνια τα έχουν καταφέρει με τις φετινές προσπάθειες να στέφονται όλες με αποτυχία. Δεν ήθελα να τελείωσε έτσι δυσάρεστα η χρονιά για αυτό και αποφάσισα την εορταστική περίοδο να την αφιερώσω σε ιστορίες που δε διαβάζω για πρώτη φορά. Ισ Αν και πλέον έχω μεγαλώσει η παιδική λογοτεχνία συνεχίζει να με ενδιαφέρει αφού εξαιτίας της αγάπησα το διάβασμα. Κάθε χρονιά αγοράζω εκείνα τα βιβλία που πιστεύω πως θα ξυπνήσουν τη μικρή Μαριάννα που κοιμάται μέσα μου. Λίγα δυστυχώς είναι αυτά που τα τελευταία χρόνια τα έχουν καταφέρει με τις φετινές προσπάθειες να στέφονται όλες με αποτυχία. Δεν ήθελα να τελείωσε έτσι δυσάρεστα η χρονιά για αυτό και αποφάσισα την εορταστική περίοδο να την αφιερώσω σε ιστορίες που δε διαβάζω για πρώτη φορά. Ιστορίες που αν είχα Goodreads όταν τις πρωτογνώρισα θα τις είχα βαθμολογήσει με 4 και 5 αστέρια. Ήλπιζα ότι το ίδιο θα ίσχυε και τώρα. Έτσι με το που τακτοποιήθηκα στο πατρικό, έτρεξα στη μεγάλη βιβλιοθήκη και μετά από λίγη ώρα ψαξίματος δίπλα μου βρίσκονταν παιδικά βιβλία που είχα πάνω από δέκα χρόνια να αγγίξω. Μόνο τα Χριστουγεννιάτικα διηγήματα του Παπαδιαμάντη είχα ξαναδιαβάσει ως ενήλική για τα οποία έχω αφήσει κριτική και εδώ. Η νέα αυτή αναγνωστική περιπέτεια ξεκίνησε με το «Ο Μικές ξανάρχεται» της Astrid Lindgren. Γεννημένη τον Νοέμβριο του 1907 στο Vimmerby της Σουηδίας έζησε μέχρι και τον θάνατο της το 2004 στην Κοπεγχάγη μια γεμάτη ζωή κάνοντας αρκετές παιδικές φατσούλες να γελάσουν μέχρι δακρύων ενώ τιμήθηκε για την προσφορά της στο χώρο του παιδικού αναγνώσματος με πολλά βραβεία. Σύμφωνα με τη biblionet κάποια από αυτά είναι: Hans Christian Andersen Award Friedenspreis des Deutschen Buchhandels [Βραβείο Ειρήνης των Γερμανών Βιβλιοπωλών] Janusz-Korczak-Preis Corine International Book Prize [Bavarian Landesverband-Börsenverein des Deutschen Buchhandels «Γράφω για να διασκεδάσω το παιδί που βρίσκεται μέσα μου και μπορώ μόνο να ελπίζω ότι και τα υπόλοιπα παιδιά θα βρουν κάτι στα γραπτά μου που θα τα κάνει να διασκεδάσουν τουλάχιστον για λίγο» είχε δηλώσει η συγγραφέας σε συνέντευξη της. Λόγια που βλέπεις να παίρνουν ζωή όταν ως αναγνώστης έρθεις σε επαφή με τη γραφή της. Το μεγαλύτερο πρόβλημα μου με τους σημερινούς συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας είναι η αίσθηση που μου δίνουν τα γραπτά τους. Νιώθω πως δεν γράφουν για τα παιδιά αλλά για τη δική τους προσωπική προβολή. Κυνηγούν την προσωπική αναγνώριση και όχι την ψυχαγωγία της παιδικής ψυχής. Η γραφή τους είναι γεμάτη αναλυτικότατες περιγραφές και κοσμητικά επίθετα που ούτε καν γνωρίζουν τα μικρά παιδιά, οι διάλογοι θυμίζουν ενήλικες συζητήσεις, οι ιστορίες είναι πολύπλοκες και σε αρκετές περιπτώσεις μπλέκουν την πραγματικότητα με τη φαντασία χωρίς να εξηγούν πως τα δύο αυτά συμβαδίζουν. Τα λόγια της Lindgren συμφωνούν με τη δική μου οπτική πάνω στην παιδική λογοτεχνία. Δε θέλω πολύπλοκες ιστορίες και γραφή που να θυμίζει διατριβή πανεπιστημίου αλλά ιστορίες που να βγάζουν αυθόρμητο γέλιο και που θα έχουν ενσωματώσει μέσα τους με τρόπο που να μη θυμίζει διδασκαλία σχολείου σημαντικά μηνύματα. Όσα παλαιά έργα συγγραφέων παιδικής λογοτεχνίας άντεξαν στο χρόνο και διαβάζονται ακόμα ακολουθούν το σκεπτικό της Lindgren. Για αυτό οι ιστορίες τους μίλησαν απευθείας στην παιδική ψυχή και συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να της μιλούν. Δεν είναι τυχαίο που τα βιβλία τους εκδίδονται και πουλούν ακόμα ενώ σημερινά παιδικά βιβλία ξεχνιούνται μετά από λίγα χρόνια κι ας τα έχουν επιβραβεύσει οι κριτικοί. Εύχομαι οι συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας του σήμερα να πάψουν να κοιτούν τη δική τους αναγνώριση και τα αποθεωτικά λόγια των ενήλικων κριτικών και να αφοσιωθούν στη ψυχαγωγία των παιδιών και στη δική τους κριτική. Γιατί αυτοί είναι οι αναγνώστες τους και η δική τους γνώμη πρέπει να τους ενδιαφέρει. Αν κάποιος διαβάσει τη βιογραφία της Lindgren θα δει πως αρκετές ιστορίες της στηρίζονται σε προσωπικά της βιώματα ή σε μαρτυρίες δικών της αγαπημένων με άλλες να δημιουργήθηκαν σε μια προσπάθεια ψυχαγώγησης κοντινών της προσώπων. Πολλά παιδιά μπορεί να μη γνωρίζουν το όνομα της συγγραφέως αλλά αμέσως θα δημιουργήσουν στο μυαλό τους την εικόνα της Πίπης Φακιδομύτης αν ακούσουν το δικό της όνομα. Το κορίτσι αυτό με τις κόκκινες κοτσίδες και τις φακίδες που προσπαθούσε να είναι πάντα θετικό και αισιόδοξο αποτελεί την πιο διάσημη ίσως ηρωίδα της Lindgren και δημιουργήθηκε σε μια προσπάθεια η συγγραφέας να φτιάξει τη διάθεση της κόρης της που ταλαιπωρούνταν από πνευμονία. Κάτι παρόμοιο ισχύει και για τον Μικέ το παιδί αυτό οι περιπέτειες του οποίου παρουσιάστηκαν στο κοινό σε τρεις συνέχειες που έχουν μεταφραστεί και στα Ελληνικά κάτω από τους τίτλους: Ο Μικές μες στη σουπιέρα, Το πανηγύρι του Μικέ και Ο Μικές ξανάρχεται. Η συγγραφέας είχε δηλώσει πως αρκετές από τις σκανταλιές του ήρωα της θυμίζουν εκείνες του πατέρα της που ο ίδιος της είχε διηγηθεί. Στο σπίτι μου υπάρχει μόνο το τρίτο και τελευταίο βιβλίο της σειράς αφού οι γονείς μου δεν κοίταζαν τότε αν ένα βιβλίο είναι συνέχεια ή όχι κάποιου. Τα δικαιώματα στα Ελληνικά τα έχουν οι εκδόσεις Ψυχογιός οι οποίες νομίζω πως ακόμα και τώρα κυκλοφορούν τα βιβλία με νέα εξώφυλλα. Να σας πω την αλήθεια δεν αλλάζω με τίποτα το πορτοκαλί χοντρό εξώφυλλο της δεύτερης έκδοσης που η οικογένεια μου έχει και το οποίο δείχνει δύο παιδιά και έναν ενήλικα να παίζουν με ένα γουρουνάκι. Όταν το άνοιξα το πρώτο πράγμα που αντίκρισα ήταν το υπογραμμισμένο και με κεφαλαία γράμματα όνομα του αδερφού μου κάτι που αμέσως με πήγε πίσω στην παιδική μου ηλικία και στη συνήθεια να γράφουμε με το αδερφό μου τα ονόματα μας στα βιβλία και να τσακωνόμαστε κάποιες φορές για το ποιος είναι ο κάτοχος τους. Τότε νομίζαμε ότι θα τα παίρναμε μαζί μας όταν θα φεύγαμε από το σπίτι κάτι που δε συνέβη. Ο Μικές ξανάρχεται έχει 211 σελίδες και έξι κεφάλαια που συνδυάζουν τη γραφή με την εικονογράφηση. Κάτι που θεωρώ μια έξυπνη ιδέα αφού απευθύνεται σε παιδιά από 6 μέχρι 10 χρονών κάποια εκ των οποίων κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην ανάγνωση και διαβάζουν την ιστορία με τη βοήθεια των γονέων ή κάποιου μεγαλύτερου συγγενή. Οι εικόνες είναι απαραίτητες αφού κρατάνε σταθερό το ενδιαφέρον του παιδιού στα όσα τραβά ο μικρός Μικές αλλά και στα όσα τραβούν οι άλλοι εξαιτίας του. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι πως οι τίτλοι των κεφαλαίων τραβούν αμέσως την προσοχή αφού είναι μεγάλοι, αναλυτικοί και με απλοϊκή γραφή ενώ δείχνουν το συγγραφική ταλέντο της συγγραφέως. Και το δείχνουν αφού δίνουν στους νεαρούς αναγνώστες την περίληψη του κάθε κεφαλαίου χωρίς όμως να αποκαλύπτουν βασικά σημεία, ανατροπές και εκπλήξεις. Παράλληλα δημιουργούν από νωρίς χαμόγελα ενώ τα παιδιά αρχίζουν τις υποθέσεις για το τί θα διαβάσουν. Στις 211 σελίδες η Lindgren πετυχαίνει να κάνει τα παιδιά να περάσουν καλά, να γελάσουν δυνατά και να ενεργοποιήσουν τη φαντασία τους. Όσο η ανάγνωση προχωρά και το παιδί γνωρίζει με τη βοήθεια γραφής και εικόνων τους ήρωες του αρχίζει να οπτικοποιεί από μόνο του σκηνές που δεν έχουν οπτικοποιηθεί στο βιβλίο. Με λίγα λόγια το παιδί παίζει παρέα με το βιβλίο. Η συγγραφέας καταφέρνει όχι μόνο να το τραβήξει στην ανάγνωση αλλά και να δει το βιβλίο ως παιχνίδι. Κάτι που σε μεγάλο ποσοστό λείπει από τα σημερινά βιβλία. «Ο Μικές ξανάρχεται» δεν είναι απλώς μια ιστορία όπου γελάς μέχρι δακρύων. Είναι ένα παιδικό λογοτεχνικό βιβλίο που μαθαίνει το παιδί να αγαπά την ανάγνωση και να αντιμετωπίζει τη λογοτεχνία ως ένα παιχνίδι που μπορεί ταυτόχρονα να σε ψυχαγωγήσει και να σε διδάξει. Γιατί και η γραφή μπορεί τελικά να είναι διασκεδαστική και ελκυστική. Κλείδωσα εδώ, κλείδωσα εκεί, τώρα παντού και παρακεί!.. τραγουδά ο μικρούλης χωρίς να φαντάζεται τους μπελάδες που έρχονται... Κάτι που ακόμα θεωρώ σημαντικό είναι το μήνυμα πίσω από τις περιπέτειες του κεντρικού χαρακτήρα. Ήρωας του βιβλίου είναι ο Μικές Σβένσον, γιος του Άντον και της Άλμα, αδερφός της μικρότερης του Ίντα. Ζει σε ένα αγρόκτημα στο Κάτχουλτ της επαρχίας Λενεμπέργκα της Σουηδίας. Ο πατέρας του είναι βοηθός του εφημέριου της εκκλησίας και αγρότης. Στο σπίτι της οικογένειας ζουν επίσης η Λίνα η υπηρέτρια που θέλει να παντρευτεί μέχρι την επόμενη άνοιξη και ο Άλφρεντ ο βοηθός του πατέρα στις αγροτικές δουλείες. Όταν η ιστορία ξεκινά ο Μικές είναι στην ηλικία εκείνη που τα παιδιά ξεκινούν το σχολείο. Αν και μικρός είναι διάσημος στους κατοίκους του χωριού του. Γιατί; Γιατί είναι άτακτος, πολύ άτακτος! Τόσο που περνά πολλές ώρες τη μέρα στην αποθήκη του σπιτιού ως τιμωρία για μια ακόμα αταξία με θύματα τον πατέρα του, τη Λίνα, την αδερφή του, τον εφημέριο, κάποιον κάτοικο του χωριού ή ακόμα και τον ίδιο. Γιατί οι σκανταλιές του κάποιες φορές έχουν και τον ίδιο ως θύμα! Ο Μικές στην αποθήκη σκαλίζει ξύλινα ανθρωπάκια για να περνάει την ώρα του και μέχρι τώρα έχει φτιάξει πάνω από χίλια! Μάλιστα είναι τόσο συνηθισμένος να πηγαίνει εκεί που πλέον δεν χρειάζεται ο πατέρας του να τον στείλει μετά από μια αταξία τρέχει μόνος του και κλείνει και την πόρτα. Κάθε φορά που κάτι συμβαίνει και διαταράσσεται η ηρεμία εξαιτίας του η Λίνα αναφωνεί: «Δεν έχω δει στη ζωή μου κανένα παιδί σαν και τούτο! Άδικος κόπος που πηγαίνεις στο κατηχητικό. Δεν πρόκειται να σε διορθώσει, έτσι κι αλλιώς δεν θα πας ποτέ στον Παράδεισο. Εκτός κι αν σε χρειαστούν εκεί πάνω να δώσεις ένα χεράκι βοηθείας όταν φτιάχνουν τους κεραυνούς και τις αστραπές!» με τον πατέρα να κουνά απογοητευμένος το κεφάλι του συμφωνώντας. Κι όμως! Το παιδί αυτό που οι μεγάλοι του λέγανε πως αν συνεχίσει να κάνει σκανταλιές δεν θα καταφέρει τίποτα στη ζωή του και που και το ίδιο όταν ήταν μόνο του στην αποθήκη σταύρωνε τα χέρια του και προσεύχονταν λέγοντας: «Αγαπητέ Θεέ ο Μικές Σβένσον του Κάτχουλτ της Λενεμπέργκα με χαρά σε προσκαλεί να τον σταματήσεις να κάνει αταξίες» κατάφερε όταν ενηλικιώθηκε να γίνει δήμαρχος στο χωριό του και ένα από τα πιο σεβαστά και αγαπητά πρόσωπα της περιοχής! Όλοι στέκονταν στις σκανταλιές του Μικέ αγνοώντας πράξεις που φανέρωναν εξυπνάδα, δημιουργικότητα, φαντασία, επιχειρηματικό ταλέντο, πάθος για τη ζωή, υπομονή και επιμονή για το σωστό και μια καλή ψυχή. Στοιχεία που κατέρριπταν τις θεωρίες της Λίνα για το μέλλον του. Οι περισσότερες από τις αταξίες του Μικέ δεν οφείλονταν σε κακία ή σε μια προσπάθεια εκδίκησης και τιμωρίας αλλά σε προσπάθεια να κάνει το καλό. Ο μικρός να σταματήσει τον πονόδοντο της Λίνας ήθελε όταν της πρότεινε να της βγάλει το δόντι με τη βοήθεια του Λουκά, του αλόγου του, να κάνει τον πατέρα του περήφανο ήθελε όταν έβαλε στο κρεβάτι του το καλάθι με τις ζωντανές καραβίδες, να είναι σωστός και καλός γιος ήθελε όταν μαζί με το κοτέτσι και τις καλύβες που ήταν τα ζώα κλείδωσε και την τουαλέτα χωρίς να προσέξει πως ο πατέρας του ήταν μέσα, να παίξει με την αδερφή του ήθελε όταν της έβαψε με μπλε μελάνι το πρόσωπο κάνοντας τη γριά Μαργαρίτα να πιστέψει πως το κοριτσάκι είχε τύφο! Η συγγραφέας με το βιβλίο αυτό προσπαθεί να πει στις παιδικές ψυχές που είναι σαν τον Μικέ πως ένα σκανταλιάρικο παιδάκι που μπλέκεται σε διάφορες περιπέτειες και που προκαλεί προβλήματα στους μεγάλους αλλά και στον εαυτό του δεν είναι ένα κακό παιδί και δε σημαίνει πως όταν μεγαλώσει θα γίνει ένα άχρηστο μέλος της κοινωνίας. Μέσω των σκανταλιών του ήρωα της και την εξέλιξης της ενήλικης ζωής του αποδομεί τα λόγια των γονιών που στην προσπάθεια τους να συνετίσουν ένα άτακτο παιδί του λένε κουνώντας το δάχτυλο ότι έλεγε και η Λίνα στον Μικέ. Και τα παιδιά πολλές φορές τρομάζουν με αυτά τα λόγια και προσπαθούν όπως προσπαθούσε και ο Μικές να μην ξαναπέσουν στην παγίδα της σκανταλιάς. Φτάνουν μέχρι και στο να ζητήσουν από το Θεό, αν πιστεύουν όπως ο Μικές, να τα σταματήσει γιατί εκείνα δεν ξέρουν πως να το κάνουν. Η Lindgren με απλή, ελκυστική γραφή κοντά στη γλώσσα των μικρών παιδιών τους λέει να μην ανησυχούν τόσο πολύ και να συνεχίσουν να είναι ο εαυτός τους. Η σκανταλιά είναι μέρος της παιδικής τους ηλικίας. Μπορεί να συμβεί και δε σημαίνει πως θα πάνε στην κόλαση. Μου άρεσε το πώς η Lindgren καταφέρνει μέσω του γέλιου, της ψυχαγωγίας και της ανάπτυξης της φαντασίας να περάσει υπόγεια στο μυαλό των παιδιών πως άτακτο παιδί δε σημαίνει και κακό παιδί. Δεν προσπαθεί να διδάξει τα παιδιά, δεν προσπαθεί να τα καθοδηγήσει προς το μήνυμα αυτό πιέζοντας τα να το αποδεχτούν, δεν πιέζει, δεν χειραγωγεί. Παρουσιάζει ένα παιδί με το οποίο μπορούν να ταυτιστούν τα παιδιά οποιαδήποτε εποχής και ένα εκφοβιστικό επιχείρημα που χρησιμοποιούν οι γονείς που και αυτό ισχύει σε κάθε εποχή το οποίο και αποδομεί με τη βοήθεια της γραφής, των εικόνων και του αυθόρμητου δυνατού γέλιου. Αγαπητέ Θεέ ο Μικές Σβένσον του Κάτχουλτ της Λενεμπέργκα με χαρά σε προσκαλεί να τον σταματήσεις να κάνει αταξίες» Δεν νομίζω πως το βιβλίο αυτό αξίζει κάτι λιγότερο από 5 αστέρια. Για παιδικό ανάγνωσμα έχει όλα όσα αναζητά ένα παιδί από 6 μέχρι 10 χρονών. Αστείες καταστάσεις που μπορούν να ζήσουν τα παιδιά, ξεκαρδιστικούς καθημερινούς διαλόγους, χαρακτήρες που υπάρχουν δίπλα μας, απλή γραφή που όμως είναι ελκυστική και σε παρακινεί να συνεχίσεις το βιβλίο και εικόνες που σε βοηθούν να έρθεις πιο κοντά με τους ήρωες και να αναπτύξεις περαιτέρω τη φαντασία σου. Και έχει και ένα επίκαιρο μήνυμα που όσα χρόνια κι αν περάσουν ποτέ δε θα χάσει την αξία του. Θα τελειώσω την κριτική αυτή βάζοντας κάποιες ακόμα εικόνες του βιβλίου οι οποίες μπορούν να σταθούν και μόνες τους και να κάνουν ένα παιδί βλέποντας τες να παίξει μαζί τους να δημιουργήσει τη δική του ιστορία και χωρίς να το καταλάβει εκείνη τη στιγμή να αναπτύξει τον λόγο του και το λεξιλόγιο του. Η οικογένεια Σβένσον. Από αριστερά προς τα δεξιά: ο πατέρας, η μητέρα, ο Άλφρεντ, η Λίνα και η Ίντα Η Λίνα έχει πονόδοντο και ο Μικές με τον Λουκά προσπαθούν να τη βοηθήσουν και να της βγάλουν το καταραμένο δόντι Κάποιες φορές τον πατέρα μου τον αγαπώ άλλες φορές όχι και τόσο... Πώς σταματάς έναν τσακωμό μεγάλων;; Στην κατήχηση...

  5. 4 out of 5

    Kristīne Līcis

    Ar leģendāro frāzi par kalēju, kurš par zobu raušanu ņem 50 ēras stundā, būtu pietiekami, lai šī grāmata kļūtu nemirstīga. Bet līdztekus nesamocītam humoram ir arī pavisam vienkārša, bet pieaugušajiem dažbrīd tik grūti sagremojama patiesība - bērni ir vai nu tīri, vai laimīgi, un tas, ko lielie sauc par blēņām un nedarbiem, absolūtajā vairumā gadījumu ir neviltoti centieni izzināt pasauli un pēc labākās saprašanas palīdzēt citiem. Paskat, tā nu iznāk, ka pat paši nerātnākie bērneļi ar laiku izau Ar leģendāro frāzi par kalēju, kurš par zobu raušanu ņem 50 ēras stundā, būtu pietiekami, lai šī grāmata kļūtu nemirstīga. Bet līdztekus nesamocītam humoram ir arī pavisam vienkārša, bet pieaugušajiem dažbrīd tik grūti sagremojama patiesība - bērni ir vai nu tīri, vai laimīgi, un tas, ko lielie sauc par blēņām un nedarbiem, absolūtajā vairumā gadījumu ir neviltoti centieni izzināt pasauli un pēc labākās saprašanas palīdzēt citiem. Paskat, tā nu iznāk, ka pat paši nerātnākie bērneļi ar laiku izaug par kārtīgiem cilvēkiem - pēc manām domām, tas ir jauki.

  6. 5 out of 5

    🌍 Marian

    5 stjerner, sier Håkon 9 år :)

  7. 5 out of 5

    Prashant Kumar

    Very funny!

  8. 4 out of 5

    Fairynee

    Membaca cerita Emmil, saya teringat Shincan. Bukan, saya tidak bermaksud menyamakan kedua anak itu. Tentu saja mereka berbeda. Saya sekedar teringat saja tindakan konyol sinchan yang sering menimbulkan amarah mamanya ketika membaca buku ini. Itu saja. (Pembuka yang tidak penting, hahaha). Semua Beres Kalau Ada Emmil ( An Lever Emil I Lonneberga) itu judulnya. Cerita ini berbentuk catatan harian dari ibu Emmil Sendiri, Alma Svensson yang disembunyikan di dalam laci meja tulisnya. Catatan itu ditul Membaca cerita Emmil, saya teringat Shincan. Bukan, saya tidak bermaksud menyamakan kedua anak itu. Tentu saja mereka berbeda. Saya sekedar teringat saja tindakan konyol sinchan yang sering menimbulkan amarah mamanya ketika membaca buku ini. Itu saja. (Pembuka yang tidak penting, hahaha). Semua Beres Kalau Ada Emmil ( An Lever Emil I Lonneberga) itu judulnya. Cerita ini berbentuk catatan harian dari ibu Emmil Sendiri, Alma Svensson yang disembunyikan di dalam laci meja tulisnya. Catatan itu ditulis dalam buku tulis biru dan banyak sekali. Untuk apa? Tidak diceritakan. Hanya ditulis tentang jawaban Emmil ketika akan menjual tiga dari buku tulis itu kepada bu Guru. “Untuk mendidik anak-anak agar tidak senakal aku,” sahut Emmil. (hal.10) Aha, ternyata Emmil menyadari bahwa kenakalannya telah menjengkelkan semua orang, terutama ayahnya. Tiap kali melakukan kenakalan, dia berjalan atau berlari menuju pondok perabot untuk merenungi kenakalannya. Tanpa dipaksa. Tak perlu diingatkan dua kali. Di sana dia meraut 369 patung kayu untuk mengusir kebosanannya selama menjalani hukuman. Emmil nakal dan dia menyadarinya. Tapi itu tidaklah gampang bagi Emmil, karena kadang-kadang dia disalahkan atas kenakalan yang tidak direncanakannya. Apakah salah bila dia menyimpan seekor katak manis di keranjang makanan karena kedua sakunya bolong dan dia tidak punya ide akan menyimpannya di mana. Apakah salah bila dia memberi babi kecilnya ampas ceri, sisa pembuatan anggur yang disuruh ibunya untuk ditimbun di tempat sampah. Buah-buah ceri itu sangat banyak dan si babi kecil menyukainya (harap dicatat, ibunya tidak bercerita apa-apa tentang anggur buatan itu). Apakah salah bila dia berniat memberi kejutan kepada ayahnya, dengan menunjukkan 33 lusin udang karang yang ditangkapnya dengan susah payah sepanjang malam, lalu menaruhnya dalam keranjang di dekat ranjang ayahnya. Jadi semua kenakalan bukan disengaja apalagi direncanakan. Bukan salah Emmil bila niat baiknya untuk membantu orang dewasa justru menimbulkan kekacauan seperti ketika dia mengurung sang ayah di pondok Tressi sepanjang malam. Dia hanya melakukan tugas orang dewasa, memastikan semua pintu terkunci, pintu kandang babi kecil, kandang ayam, termasuk pintu pondok Trisse. Ini buku Astrid Lindgren yang pertama yang saya baca. Saya mengenal penulis ini dari teman saya yang mulanya bercerita tentang satu judul yang dicarinya sejak dulu. Saya penasaran. Meski pada akhirnya saya menemukan judul lain (tidak sama dengan yang dicari teman saya) tapi saya mulai tertarik untuk berburu karya-karya Astrid Lindgren yang lain. Buku ini tidak saja lucu tapi juga menggelitik. Banyak hal-hal kecil yang justru menjadi renungan sebentar. Sebentar saja karena setelah ini saya ingin menonton filmnya di http://www.youtube.com/watch?v=8o7M4W... "Akhirnya dia mengatupkan kedua tangan dan berdoa, " Tuhan Maha Pengasih, lakukanlah sesuatu sehingga aku tidak berbuat kenakalan lagi! Yang memohon, Emil Sevensson, Katthult, Lonneberga." (hal. 119)

  9. 4 out of 5

    Weni

    Emil adalah anak laki2 keluarga Svensson. Ia tinggal di Katthult, desa Lonneberga, bersama ayahnya (Anton), ibunya (Alma), adiknya (Ida), pembantu rumah tangga (Lina) dan pengurus ladang bernama Alfred. Nakalnya minta ampun (Emil tentu aja, bukan Alfred :D). Sang ibu selalu menuliskan kenakalan Emil dalam buku tulis biru yang kemudian disembunyikannya di laci. Laci itu sdh penuh dan kadang tdk bisa dibuka krn ada buku yang kejepit. Bagian favorit saya adalah ketika Lina sakit gigi dan Emil berusa Emil adalah anak laki2 keluarga Svensson. Ia tinggal di Katthult, desa Lonneberga, bersama ayahnya (Anton), ibunya (Alma), adiknya (Ida), pembantu rumah tangga (Lina) dan pengurus ladang bernama Alfred. Nakalnya minta ampun (Emil tentu aja, bukan Alfred :D). Sang ibu selalu menuliskan kenakalan Emil dalam buku tulis biru yang kemudian disembunyikannya di laci. Laci itu sdh penuh dan kadang tdk bisa dibuka krn ada buku yang kejepit. Bagian favorit saya adalah ketika Lina sakit gigi dan Emil berusaha menolong untuk mencabut gigi yang sakit. Ide pertama Emil adalah mengikat gigi Lina dengan benang, lalu ujung lainnya diikat ke pinggang Emil. Skenarionya, Lina harus diam, sementara Emil yang pinggangnya terikat benang akan menunggang Lukas (kuda). Ketika Lukas berlari, benang akan tegang dan 'plok'... gigi Lina akan copot. Ternyata kejadiannya tdk spt itu. Ketika Lukas berlari, Lina yang ketakutan ikut berlari juga di belakangnya :D Ide kedua adalah mengikat Lina di pohon, supaya dia tdk bisa lari. Tidak berhasil juga krn Lina berteriak2 ketakutan. Ide ketiga Emil adalah Lina harus naik ke atap kandang lembu, giginya diikat ke benang, ujung benang lainnya dipaku oleh Emil pada atap. Lalu Lina harus loncat, mendarat di tumpukan jerami dan 'plok'.... gigi akan copot. Benar saja, ketika Lina loncat, terdengar bunyi 'plok'. Hanya saja yg copot bukan gigi, melainkan paku :D

  10. 5 out of 5

    Maudy

    Hands down the first story that has gotten into my heart, touched it gently, and shed some tears out of the eyes.. I simply love Emil and I could see Joy in this lil mischief. Emil is the eldest of two with one lil cute sister who have and always been nothing more than an object of his extraordinary (if not overkilling) attitude. And tada.. so is Joy back in his childhood times.. But that's not the sole reason why I love this lil boy. There's this chapter when he got out of his home in the middle Hands down the first story that has gotten into my heart, touched it gently, and shed some tears out of the eyes.. I simply love Emil and I could see Joy in this lil mischief. Emil is the eldest of two with one lil cute sister who have and always been nothing more than an object of his extraordinary (if not overkilling) attitude. And tada.. so is Joy back in his childhood times.. But that's not the sole reason why I love this lil boy. There's this chapter when he got out of his home in the middle of a heavily snowing nite just to take his sick buddy to the doctor. I remember my feeling reading it, it was a sudden warmth, an urge of compassionate, and then a one feels-good watery eyes.. I believe that was the first time for me being shown how something people call as friendship is. It was a life-saver for me, and was literally a life-saver when Emil's daddy gave him an advice that the most important thing to protect from rain if you don't want to caught a cold is your feet : )

  11. 4 out of 5

    Sigrid

    Wat een geweldige klassieker is dit. Emiel woont in een klein dorpje in Zweden. Hij haalt allerlei streken uit, terwijl hij het goed bedoelt en komt dan uiteindelijk terecht in het schuurtje waar hij dan maar houten poppetjes gaat snijden. Ik ben zelf groot fan van Astrid Lindgren en ik heb in Zweden het dorpje bezocht, waar de films over Emiel zijn opgenomen. Een echte aanrader, net als het museum van Astrid Lindgren in Vimmerby. Ik zag tijdens het lezen van dit boek steeds dit dorpje voor mij. Wat een geweldige klassieker is dit. Emiel woont in een klein dorpje in Zweden. Hij haalt allerlei streken uit, terwijl hij het goed bedoelt en komt dan uiteindelijk terecht in het schuurtje waar hij dan maar houten poppetjes gaat snijden. Ik ben zelf groot fan van Astrid Lindgren en ik heb in Zweden het dorpje bezocht, waar de films over Emiel zijn opgenomen. Een echte aanrader, net als het museum van Astrid Lindgren in Vimmerby. Ik zag tijdens het lezen van dit boek steeds dit dorpje voor mij. Misschien is het verhaal wat uit de tijd, maar door de grappige streken past het toch prima in de tijd van nu. (32e boek Boekenbingo 2017)

  12. 5 out of 5

    Meliana

    I love Emil and the joy he brings along the stories. With all the little mischiefs he has done, he is still Emil, with golden heart, smart and lovign personality.

  13. 4 out of 5

    Elizabeth

    Maybe 4.5? Emil's father comes off as less sympathetic than in the first book, and more of an oaf. On the other hand, Emil's goodness and bravery just shines, and this is the first book that's made me cry laughing while reading out loud to the kids.

  14. 5 out of 5

    Quanti

    Při závěrečné kapitole děti ani nedýchaly :)

  15. 4 out of 5

    Arpi Khechoyan

    Տղաս շատ է հավանել:

  16. 4 out of 5

    Maja

    😭

  17. 5 out of 5

    Erin

    This story reminded me of a something that might have been written by a Swedish Roald Dahl, with children outwitting adults and saving the day in a series of outrageous situations.

  18. 5 out of 5

    Tahlia

    One of the best, most clear set of reasons and reflections I’ve ever read. Everything he writes is brilliant.

  19. 4 out of 5

    Seonaid

    Emil Svensson of Katthult, Lönneberga, Småland, Sweden is an endearing character, and he certainly appealed to Izzie. This is partly because Emil is Swedish, and Izzie loves all things Swedish, but it is also because he is so often accidentally naughty, through thoughtlessness or misfortune. He is a great animal lover, brave and often noble-minded, but at the same time he spends a lot of time on the Swedish version of the naughty step, contemplating his actions. By the author of Pippi Longstockin Emil Svensson of Katthult, Lönneberga, Småland, Sweden is an endearing character, and he certainly appealed to Izzie. This is partly because Emil is Swedish, and Izzie loves all things Swedish, but it is also because he is so often accidentally naughty, through thoughtlessness or misfortune. He is a great animal lover, brave and often noble-minded, but at the same time he spends a lot of time on the Swedish version of the naughty step, contemplating his actions. By the author of Pippi Longstocking, 'Emil' is full of fun and humour, a light and easy read that also addresses the sometimes exasperating relationship between parents and children.

  20. 4 out of 5

    zachary

    ”Nä, nu blir jag arg”, skrek han. ”När jag inte har pengar, då kan jag inte dricka sockerdricka, och när jag har pengar, då får jag inte dricka sockerdricka, när i hundan ska jag då dricka sockerdricka?” Åh, vad jag älskar Emil. Det är långt ifrån bara nostalgi - det finns något magiskt hos Emil, och som gör honom och böckerna (och filmerna!) om honom så fantastiska och bland Astrids allra bästa. Jag förstår varför jag ville vara Emil när jag var liten, till den grad att jag gick klädd som Emil o ”Nä, nu blir jag arg”, skrek han. ”När jag inte har pengar, då kan jag inte dricka sockerdricka, och när jag har pengar, då får jag inte dricka sockerdricka, när i hundan ska jag då dricka sockerdricka?” Åh, vad jag älskar Emil. Det är långt ifrån bara nostalgi - det finns något magiskt hos Emil, och som gör honom och böckerna (och filmerna!) om honom så fantastiska och bland Astrids allra bästa. Jag förstår varför jag ville vara Emil när jag var liten, till den grad att jag gick klädd som Emil och öppnade dörrar (pga brist på grindar) för folk.

  21. 5 out of 5

    Meinar

    Berbeda dengan Pippi yang sudah saya baca sejak saya kecil, saya baru membaca seri Emil baru-baru ini. Seperti yang sudah saya duga, ceritanya sangat khas Astrid Lingdren. Kisah masa kecil. Anak nakal namun berhati emas. Begitu juga dengan Emil. Namun satu hal yang saya suka dari Emil dibandingkan tokoh-tokoh ciptaan Lingdren yang lain adalah, saya melihat bahwa Emil ada di diri setiap anak-anak. Rasa ingin tahu yang besar, nakalnya anak-anak, dan pikirannya yang polos membuat saya terkenang-kena Berbeda dengan Pippi yang sudah saya baca sejak saya kecil, saya baru membaca seri Emil baru-baru ini. Seperti yang sudah saya duga, ceritanya sangat khas Astrid Lingdren. Kisah masa kecil. Anak nakal namun berhati emas. Begitu juga dengan Emil. Namun satu hal yang saya suka dari Emil dibandingkan tokoh-tokoh ciptaan Lingdren yang lain adalah, saya melihat bahwa Emil ada di diri setiap anak-anak. Rasa ingin tahu yang besar, nakalnya anak-anak, dan pikirannya yang polos membuat saya terkenang-kenang dengan masa kecil saya dulu. So Realistic !

  22. 4 out of 5

    Gretchen

    I like that this volume of Emil's adventures emphasized Emil's compassion and determination, rather than his humorous, mischievous naughtiness. His mischief is still present, but it reflects the fact that Emil is growing up a bit. Escapades include accidentally ingesting fermented cherries then joining the Temperance society, making all the best buys at a local auction, and culminating in his rescue of Alfred on Christmas Eve. Sweet, funny. My kids (9, 7, 3) all loved this book, which we read alo I like that this volume of Emil's adventures emphasized Emil's compassion and determination, rather than his humorous, mischievous naughtiness. His mischief is still present, but it reflects the fact that Emil is growing up a bit. Escapades include accidentally ingesting fermented cherries then joining the Temperance society, making all the best buys at a local auction, and culminating in his rescue of Alfred on Christmas Eve. Sweet, funny. My kids (9, 7, 3) all loved this book, which we read aloud together. (It did so very easily and naturally.)

  23. 5 out of 5

    τλιϓλ

    إميل في لنبريا يسرح ويمرح، كذا كان عنوان القصة الثانية للطفل إميل. لقد أحببت مغامراته برغم شقاوته لكن كل الأطفال في سنه مغامراتهم مجنونة خاصة حينما يمتلئون بالحيوية مثله. لغة جميلة وترجمة راقية وماذا يمكن أن نتوقع من دار نشر راقية مثل دار المنى! الرقي، الأناقة والجمال عنوان ترجمة هذه القصة بالإضافة لسلاسة العبارات وبساطة الأسلوب. حقا أحببتها وأمنحها النجوم كاملة. أود قراءة قصة أخرى لإميل في القريب العاجل..

  24. 4 out of 5

    Pradanti

    Buku yang udah lamaaaaaa bgt dibacanya (jaman SD) makanya saya lebih suka cover yang lama yang gambarnya Emil naik kuda. Awalnya baca biasa2 aja, eh kok lama2 lucu ya? Sampe ketawa2 pas baca Lina yang sakit gigi dll. Childhood memory banget!!! Ngebayangin suasana pedesaan di Eropa (Lönneberga - Swedia) jaman dulu kayanya asyik banget. Damaiiii gitu (kecuali pas Emil bikin onar kali ya?). Kerjaannya juga cuma tau main, main, dan main aja. Karena masih anak kecil mungkin...jadi pengen...kaya gitu

  25. 4 out of 5

    Farisa

    Salah satu buku favorit speanjang masa :) Kalau lagi pusing atau stress, baca buku ini jadi sneyum, ketawa, dan berani berharap lagi... Karena dari situasi paling tidak menguntungan pun, ada hal bagus yang mungkin terjadi Emil, anak paling nakal sedesa, tapi tetep takut masuk neraka, punya segudang ide ajaib untuk meramaikan suasana. Bahkan ketika bermaksud baik pun, ada aja yang bisa dibuat heboh... Buku klasik yang sangat bagus

  26. 4 out of 5

    Valerie

    I picked up this book for the Summer Olympics readathon that I am doing. I needed a book that had a tie to Sweden and was about animals. This one fit the bill. In this book we met Emil who is very adventurous and often getting himself in trouble. When he adopts a pig, things only get more exciting. I laughed out loud at the part about a dancing pig. This book was written by the same author Pippi Longstocking, so if you enjoy those books you will probably enjoy this one as well.

  27. 4 out of 5

    τλιϓλ

    إميل في لنبريا يسرح ويمرح، كذا كان عنوان القصة الثانية للطفل إميل. لقد أحببت مغامراته برغم شقاوته لكن كل الأطفال في سنه مغامراتهم مجنونة خاصة حينما يمتلئون بالحيوية مثله. لغة جميلة وترجمة راقية وماذا يمكن أن نتوقع من دار نشر راقية مثل دار المنى! الرقي، الأناقة والجمال عنوان ترجمة هذه القصة بالإضافة لسلاسة العبارات وبساطة الأسلوب. حقا أحببتها وأمنحها النجوم كاملة. أود قراءة قصة أخرى لإميل في القريب العاجل

  28. 5 out of 5

    Zoe

    Forget Horrid Henry. If you want stories about a mischievous, naughty boy, with bags of fun AND lots of heart these can't be bettered. These are classic - mine's a library copy but I will have to get my own copy as I know I'll be reading and reading these again (where I couldn't say that about Horrid Henry).

  29. 4 out of 5

    Ririn

    Ini bocah buandelll buanget seehh...!! ampun deh kalau jadi ibu bapaknya Emil gimana ya XD tapi Emil juga cerdik, pintar, dan terampil lho... dia juga sayang sekali sama keluarganya, walau kadang bete juga sama bapaknya yang marah2 melulu... yah kalo punya anak kaya kamu mil, itu mah wajar2 aja, wakakak~ untung aku ga baca ini buku waktu aku kecil O__o

  30. 4 out of 5

    Anne

    Di sini aku mengenal satu sosok cilik lain yang sangat menggemaskan, Emil. Tokoh cerdik ciptaan Astrid Lindgren yang satu ini sebenarnya anak yang baik hati, tapi ulahnya yang biasanya dilatarbelakangi oleh keingintahuan sering sekali ditanggapi negatif oleh orang-orang dewasa di sekitarnya. Ia dicap sebagai anak nakal, badung dan pembuat onar oleh penduduk Lonneberga.

Add a review

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Loading...
We use cookies to give you the best online experience. By using our website you agree to our use of cookies in accordance with our cookie policy.