counter create hit Iran Between Two Revolutions - Download Free eBook
Ads Banner
Hot Best Seller

Iran Between Two Revolutions

Availability: Ready to download

Emphasizing the interaction between political organizations and social forces, Ervand Abrahamian discusses Iranian society and politics during the period between the Constitutional Revolution of 1905-1909 and the Islamic Revolution of 1977-1979. Presented here is a study of the emergence of horizontal divisions, or socio-economic classes, in a country with strong vertical Emphasizing the interaction between political organizations and social forces, Ervand Abrahamian discusses Iranian society and politics during the period between the Constitutional Revolution of 1905-1909 and the Islamic Revolution of 1977-1979. Presented here is a study of the emergence of horizontal divisions, or socio-economic classes, in a country with strong vertical divisions based on ethnicity, religious ideology, and regional particularism. Professor Abrahamian focuses on the class and ethnic roots of the major radical movements in the modem era, particularly the constitutional movement of the 1900s, the communist Tudeh party of the 1940s, the nationalist struggle of the early 1950s, and the Islamic upsurgence of the 1970s. In this examination of the social bases of Iranian politics, Professor Abrahamian draws on archives of the British Foreign Office and India Office that have only recently been opened; newspaper, memoirs, and biographies published in Tehran between 1906 and 1980; proceedings of the Iranian Majles and Senate; interviews with retired and active politicians; and pamphlets, books, and periodicals distributed by exiled groups in Europe and North America in the period between 1953 and 1980. Professor Abrahamian explores the impact of socio-economic change on the political structure, especially under the reigns of Reza Shah and Muhammad Reza Shah, and throws fresh light on the significance of the Tudeh party and the failure of the Shah's regime from 1953 to 1978.


Compare
Ads Banner

Emphasizing the interaction between political organizations and social forces, Ervand Abrahamian discusses Iranian society and politics during the period between the Constitutional Revolution of 1905-1909 and the Islamic Revolution of 1977-1979. Presented here is a study of the emergence of horizontal divisions, or socio-economic classes, in a country with strong vertical Emphasizing the interaction between political organizations and social forces, Ervand Abrahamian discusses Iranian society and politics during the period between the Constitutional Revolution of 1905-1909 and the Islamic Revolution of 1977-1979. Presented here is a study of the emergence of horizontal divisions, or socio-economic classes, in a country with strong vertical divisions based on ethnicity, religious ideology, and regional particularism. Professor Abrahamian focuses on the class and ethnic roots of the major radical movements in the modem era, particularly the constitutional movement of the 1900s, the communist Tudeh party of the 1940s, the nationalist struggle of the early 1950s, and the Islamic upsurgence of the 1970s. In this examination of the social bases of Iranian politics, Professor Abrahamian draws on archives of the British Foreign Office and India Office that have only recently been opened; newspaper, memoirs, and biographies published in Tehran between 1906 and 1980; proceedings of the Iranian Majles and Senate; interviews with retired and active politicians; and pamphlets, books, and periodicals distributed by exiled groups in Europe and North America in the period between 1953 and 1980. Professor Abrahamian explores the impact of socio-economic change on the political structure, especially under the reigns of Reza Shah and Muhammad Reza Shah, and throws fresh light on the significance of the Tudeh party and the failure of the Shah's regime from 1953 to 1978.

30 review for Iran Between Two Revolutions

  1. 4 out of 5

    Ahmad Sharabiani

    Iran Between Two Revolutions, Ervand Abrahamian Emphasizing the interaction between political organizations and social forces, Ervand Abrahamian discusses Iranian society and politics during the period between the Constitutional Revolution of 1905-1909 and the Islamic Revolution of 1977-1979. Presented here is a study of the emergence of horizontal divisions, or socio-economic classes, in a country with strong vertical divisions based on ethnicity, religious ideology, and regional particularism. Iran Between Two Revolutions, Ervand Abrahamian Emphasizing the interaction between political organizations and social forces, Ervand Abrahamian discusses Iranian society and politics during the period between the Constitutional Revolution of 1905-1909 and the Islamic Revolution of 1977-1979. Presented here is a study of the emergence of horizontal divisions, or socio-economic classes, in a country with strong vertical divisions based on ethnicity, religious ideology, and regional particularism. Professor Abrahamian focuses on the class and ethnic roots of the major radical movements in the modem era, particularly the constitutional movement of the 1900's, the communist Tudeh party of the 1940's, the nationalist struggle of the early 1950's, and the Islamic upsurgence of the 1970's. In this examination of the social bases of Iranian politics, Professor Abrahamian draws on archives of the British Foreign Office and India Office that have only recently been opened; newspaper, memoirs, and biographies published in Tehran between 1906 and 1980; proceedings of the Iranian Majles and Senate; interviews with retired and active politicians; and pamphlets, books, and periodicals distributed by exiled groups in Europe and North America in the period between 1953 and 1980. Professor Abrahamian explores the impact of socio-economic change on the political structure, especially under the reigns of Reza Shah and Muhammad Reza Shah, and throws fresh light on the significance of the Tudeh party and the failure of the Shah's regime from 1953 to 1978. تاریخ نخستین خوانش: روز بیست و چهارم ماه آگوست سال 1999 میلادی عنوان: ایران بین دو انقلاب؛ نویسنده: یرواند آبراهامیان؛ مترجمها: احمد گل محمدی؛ محمدابراهیم فتاحی ولیلایی؛ تهران؛ نشر نی؛ سال 1377 ؛ در چهارده و 709 ص؛ چاپ دوم 1377؛ سوم و چهارم 1378؛ پنجم: 1379؛ ششم 1380؛ هفتم 1381؛ هشتم 1382؛ نهم 1383؛ پانزدهم 1388؛ شانزدهم 1389؛ چاپ بیست و یکم 1392؛ شابک: 9789643123635؛ عنوان: ایران بین دو انقلاب؛ نویسنده: یرواند آبراهامیان؛ مترجمها: محسن مدیر شانه‌ چی؛ حسن شمس‌آوری؛ کاظم فیروزمند؛ مشخصات نشر: تهران؛ نشر مرکز؛ سال 1377 ؛ در 572 ص؛ چاپ سوم 1379؛ چهارم 1380؛ پنجم 1381؛ ششم و هفتم 1382؛ چاپ دهم 1385؛ یازدهم 1386؛ دوازدهم 1387؛ شابک: 9789643053895؛ نقل از پشت جلد همین کتاب: «یرواند آبراهامیان»، استاد ایرانی تبار تاریخ، در کالجِ «باروکِ» دانشگاه نیویورک هستند. «آبراهامیان» در این کتاب، به تحلیل تأثیرات متقابل سازمانهای سیاسی، و نیروهای اجتماعی ایران، از سده ی نوزدهم میلادی، تا انقلاب اسلامی سال 1357 هجری خورشیدی، میپردازند. نیروهای اجتماعی را، به گروههای: «قومی»، و «طبقات اجتماعی»، تقسیم میکنند، و با توجه به دستاوردهای جامعه شناسان، تأثیرات نظامهای سیاسی، بر نظامهای اجتماعی را، بررسی میکنند. «آبراهامیان»، کارشان را با تبیین ساختار اجتماعی-سیاسی دوره ی «قاجار»، و علل، و پیامدهای انقلاب مشروطیت، آغاز میکنند، با بررسی دوره ی «رضا شاه» و سقوط ایشان، و سالهای بحرانی شهریور ماه سال 1320 هجری خورشیدی، تا مرداد ماه سال 1332 هجری خورشیدی، ادامه میدهند، و در این دوره، به ویژه، به تأثیر نیروهای سیاسی تأکید میکنند. سالهای پس از کودتا را، تا آستانه ی انقلاب اسلامی، به انگیزه ی ریشه یابی علل رخدادن انقلاب، و نیروهای مؤثر در آن، از نظر میگذرانند، و اهم رخدادها، و نیروهای سیاسی و اجتماعیِ مؤثر این دوره را، واگویه میکنند، و اینگونه نتیجه میگیرند، که علت وقوع انقلاب، توسعه ی ناهمگونی بود، که رژیم محمدرضا شاه، خواه ناخواه، در پیش گرفته بودند. «آبراهامیان» با بررسی نقش مهم «اسلام»، و نیز، نقش تعیین کننده ی شخص «امام خمینی» در پیروزی انقلاب، بررسی خویش را به پایان میبرند. پایان نقل. ا. شربیانی

  2. 5 out of 5

    Nariman

    در مورد بسیاری از شخصیت های تاریخ معاصر ما هم چون رضا شاه، محمد رضا شاه، مصدق، بختیار و ...نظریات همواره یا با تخریب و ناسزا همراهه یا ستایش های بیهوده و آن ها رو تا حد خدایی بالا بردن.مدت ها بود به دنبال کتابی بودم که بتونه از تاریخ معاصر کشور ما اطلاعات درست و به دور از جانب داری ارایه بده. آبراهامیان با تحلیل های بی تظیری که ارایه میده می تونه خیلی از نقاط مجهول تاریخ معاصر کشورمون رو براتون روشن و شفاف کنه. تمرکز روی تشریح فعالیت های حزب توده برام جالب بود و از این همه تاثیر عمیقش بر تاریخ م در مورد بسیاری از شخصیت های تاریخ معاصر ما هم چون رضا شاه، محمد رضا شاه، مصدق، بختیار و ...نظریات همواره یا با تخریب و ناسزا همراهه یا ستایش های بیهوده و آن ها رو تا حد خدایی بالا بردن.مدت ها بود به دنبال کتابی بودم که بتونه از تاریخ معاصر کشور ما اطلاعات درست و به دور از جانب داری ارایه بده. آبراهامیان با تحلیل های بی تظیری که ارایه میده می تونه خیلی از نقاط مجهول تاریخ معاصر کشورمون رو براتون روشن و شفاف کنه. تمرکز روی تشریح فعالیت های حزب توده برام جالب بود و از این همه تاثیر عمیقش بر تاریخ معاصر ما و تسطش بر اندیشه تقریبا تمامی نویسندگان ادبی معاصر ما از جمله ساعدی،هدایت، خانلری و ... متعجب شدم.بدون شک تا الان بهترین کتابی بوده که در مورد تاریخ معاصر ایران خوندم.

  3. 5 out of 5

    Maede

    مدت هاست که می دونم دید من از تاریخ به چند قطعه ار این پازل محدوده و من نه تصویر اصلی رو دارم و نه حتی مطمئنم این قطعه ها واقعا به پازل اصلی تعلق دارند ایران بین دو انقلاب بخشی از این تصویرعظیم رو برای من روشن کرد و حالا حداقل می دونم قطعه های این قسمت از پازل باید چه چیزهایی باشند. با اینکه من در خوندن تاریخ تازه کارتر از اینم که جزئیات رو درست درک کنم یا به درستی تحلیل کنم، همین دید وسیع هم به شدت کمکم کرد جدای پر آشوب بودن وضعیت جامعه ای که در اون زندگی می کنیم، ندونستن خیلی عذابم میده. این که مدت هاست که می دونم دید من از تاریخ به چند قطعه ار این پازل محدوده و من نه تصویر اصلی رو دارم و نه حتی مطمئنم این قطعه ها واقعا به پازل اصلی تعلق دارند ایران بین دو انقلاب بخشی از این تصویرعظیم رو برای من روشن کرد و حالا حداقل می دونم قطعه های این قسمت از پازل باید چه چیزهایی باشند. با اینکه من در خوندن تاریخ تازه کارتر از اینم که جزئیات رو درست درک کنم یا به درستی تحلیل کنم، همین دید وسیع هم به شدت کمکم کرد جدای پر آشوب بودن وضعیت جامعه ای که در اون زندگی می کنیم، ندونستن خیلی عذابم میده. این که نمی فهمم "چرا" به اینجا رسیده و زندگی بین آدم هایی که هر کدوم خودشون رو کارشناس می دونند، این قضیه رو سخت تر می کنه. برای همین به حقیقتی نیاز داشتم که از بین پست های توئیتر و اینستاگرام و صحبت های تاکسی ای به دست نیامده باشه آبراهامیان با جزئیات بسیار زیاد، اسامی و آمار ها تاریخ بین این دو انقلاب سرنوشت ساز ایران رو بررسی می کنه. بخش مربوط به حزب توده انقدر کامل بود که من توقع داشتم بخش انقلاب اسلامی هم کامل تر باشه که به نظرم خیلی خلاصه تر از سایر بخش ها بررسی شد. با وجود اینکه نویسنده در طول روایت تاریخ سعی می کنه بی طرفی رو حفظ کنه، حرف اصلیش رو در نتیجه گیری میزنه که اون قسمت رو چندین بار گوش دادم میگن بعضی جمله ها بی دلیل کلیشه نشدند. اینکه تاریخ خودش رو تکرار می کنه و باید ازش درس گرفت در تاریخ ایران انقدر واضحه که گاهی اوقات اگر اسم ها رو تغییر بدی، اصلا نمیشه متوجه شد در مورد چه زمانی نوشته شده. جایی در کتاب میگه که بعد از جمعه سیاه ١٧ شهریور، شاه دیگه نمی تونست چیزی رو درست کنه، چون بین شاه و مردمش با خون فاصله افتاده بود و ما ۴٢ سال بعد چقدر این نقطه ی غیر قابل بازگشت رو می فهمیم نسخه ی صوتی کتاب رو با صدای حامد فعال گوش دادم که بسیار روان و خوب خوانده شده و به سریع پیش رفتن کتاب کمک می کنه. ولی به نسخه الکترونیکی هم در کنارش رجوع کردم چون واقعا لازمه 99.1.10

  4. 4 out of 5

    pegah

    گاهی از خودم پرسیده بودم چطوریه که ما مردم ایران همه چی رو به سیاست ربط میدیم، همه مون یه پا سیاست مداریم و برای همه موضوعات یه تحلیل سیاسی تو جیبامون داریم. خوندن این کتاب جواب سوال منوداد. توضیح مفصلش راجع به حزب توده برام بسیار روشنگر بود، نظام طبقاتی و اقداماتی رو که احزاب و گروههای سیاسی اون زمان(بخصوص توده ایها) برای تغییر و تنویر افکار مردم کرده بودن رو خوب توضیح داده. بعضی جاهای کتاب آه از نهاد آدم در میاره!!

  5. 5 out of 5

    Mehrdad Zaa

    کتاب به اندازه‌ی شهرتش خوبه، دید اجتماعی و سیاسی فوق‌العاده‌ای در مورد ایران میده و به سوال «چی شد که اینجوری شد؟» تا حد خوبی جواب میده نقش اقوام، احذاب، روشنفکران، روحانیون ، مارکسیست‌ها، دربار، ارتش، آمریکا، انگلیس، گروه‌های مذهبی، گروه‌های چریکی و ... تو هر دو انقلاب (مشروطه و اسلامی) بررسی شده آدم حسرت میخوره چرا سرانه مطالعه اینقدر پایینه، اگه مردم همین یه کتابو میخوندن (یا مثلاً جزو برنامه درسی مدارس بود)، شاید اوضاع سیاسی - اجتماعی ایران الان خیلی بهتر از وضع فعلی بود

  6. 5 out of 5

    Amin

    روایت اصلی تاریخ را باید از لابلای خطوط نوشته شده و حوادث پررنگ شده فهمید، آنجایی که لزوما به قالب کلمات نمی ریزد اما تفکر سیستمی مورخ را در ترکیبی از اتفاقات و تحلیل ها و جزئیات می توان یافت و شاید برای علاقه مند به تاریخ، خواندن روایت های موازی و نقطه نظرهای مختلف را حیاتی کند برای من اما خواندن این کتاب، روایتی موازی برای کتاب "نبرد قدرت در ایران" بود تا در آنجا که تفکر چپ گرایی به راحتی منکوب و کنارگذاشته شده و روایتی یک طرفه به نفع روحانیت عرضه شده، راهی برای فهم بهتر واقعیت های جریان های چپ روایت اصلی تاریخ را باید از لابلای خطوط نوشته شده و حوادث پررنگ شده فهمید، آنجایی که لزوما به قالب کلمات نمی ریزد اما تفکر سیستمی مورخ را در ترکیبی از اتفاقات و تحلیل ها و جزئیات می توان یافت و شاید برای علاقه مند به تاریخ، خواندن روایت های موازی و نقطه نظرهای مختلف را حیاتی کند برای من اما خواندن این کتاب، روایتی موازی برای کتاب "نبرد قدرت در ایران" بود تا در آنجا که تفکر چپ گرایی به راحتی منکوب و کنارگذاشته شده و روایتی یک طرفه به نفع روحانیت عرضه شده، راهی برای فهم بهتر واقعیت های جریان های چپ گرایانه به خصوص حزب توده فراهم شود. تفاوتها بین دو کتاب هم چشمگیر است، مثلا آنجا که دلیل مصدق برای عدم استفاده از مردم در کودتای 32 را جلوگیری از عدم خونریزی میداند، در حالیکه در آنجا غرور مصدق! و اطمینانش به فعالیتهای خود عنوان شده بود، یا اینجا آیت الله بروجردی را طرفدار شاه میداند که بعد از وفاتش جا برای فعالیت سیاسی روحانیون باز شد در حالیکه آنجا حرف از جدادانستن سیاست و دین است با این تفسیر، کتاب خواندنی های بسیاری دارد. از دوران مهم اما فراموش شده کتاب دیگر یعنی سالهای 1320 تا 1332 که همه از بهم ریختگی اش می گویند تا از کنارش بگذرند، اما دورانی اثرگذار و مهم است، تا نقش مهم افرادی مانند قوام و ضدیت هایش با شاه که نبرد قدرت را تا انتهای دوران مصدق هم تحت تاثیر قرار داد. تحلیل طبقاتی از نیروهای درگیر در انقلاب و عوامل سبب ساز انقلاب اسلامی هم نگاهی جدید بود، مخصوصا آنجا که برخلاف دیگران، زمینه ساز اصلی حرکتهای مردمی در مسیر انقلاب را نه کشتار مردم در جریان حرکتهای روحانیون، بلکه فعالیت های کانون نویسندگان می داند فارغ از این نکات خوب، نوسانی در کیفیت متن مشاهده میشود، برخی فصل ها با تحلیل هایی روشنگر، و در مقابل برخی فصل ها با آمارهای جزئی و جزئیاتی خسته کننده که در فصل مربوط به حزب توده به اوج خودش می رسد. نظرش درباب برخی شخصیت ها - مثلا درمورد شریعتی که اطلاعات و مطالعه من بیشتر بوده - التقاطی به نظر می رسد و چندان قانع کننده نیست. بعلاوه، برخی از تحلیل ها در بخش های مختلف کتاب هم چندان سازگار به نظر نمی رسند، مثلا دلیل اصلی انقلاب را توسعه نیافتگی سیاسی پابه پای توسعه اقتصادی و اجتماعی میداند، درحالیکه در انتهای کتاب و توصیف شرایط نزدیک به انقلاب، تحلیل ها کاملا اقتصادی و بر پایه ضعفهایی است که طبقه کارگر را به خیابان ها کشاند. با همه این تفاسیر، برای رویکردی جدید و طبقاتی از دوران معاصر شاید یکی از بهترین گزینه ها باشد

  7. 5 out of 5

    Greg Watson

    Iran Between Two Revolutions is a landmark study. In it, Ervand Abrahamian provides a well-researched and well-argued account of Iran's history from the nineteenth-century to the fall of the Shah in 1979. The nineteenth-century marked a shift in Iran's history in which the country would end a period of relative isolation. In part, this would be forced upon the country by foreign invasions from Russia and Britain, who compelled the Shahs of Iran's Qajar dynasty (1789-1925) to make significant eco Iran Between Two Revolutions is a landmark study. In it, Ervand Abrahamian provides a well-researched and well-argued account of Iran's history from the nineteenth-century to the fall of the Shah in 1979. The nineteenth-century marked a shift in Iran's history in which the country would end a period of relative isolation. In part, this would be forced upon the country by foreign invasions from Russia and Britain, who compelled the Shahs of Iran's Qajar dynasty (1789-1925) to make significant economic concessions. From its dominant position militarily, Britain dismissed Iranian tariffs on imports as "disrupting the natural laws of free trade." Rather than protecting Iran's industry, Naser al-Din Shah (1848-1896) sought to attract foreign investment. Russia invested in Iran's telegraph, railroad, roads, and fishing industries. The British secured deals in Iranian banking, mines, and telegraph lines. The Shahs of the Qajar dynasty faced the balancing act of appeasing foreign investors while placating domestic merchants. Naser al-Din Shah's attempt in 1891 to provide the British with a "fifty-year monopoly over the distribution and exportation of tobacco" caused a general strike in the leading bazaars. The eagerness of the Shah to make foreign concessions at the expense of domestic merchants prompted a Qazvin merchant to ask, "Have the people of Iran died that the government is auctioning away their inheritance?" These grievances and others led to Iran's Constitutional Revolution (1905-1911). Although the constitution was to have a lasting impact in Iran, internal infighting and conflicts over the role of the Shah in the new government led to civil war, which prompted the military intervention of the British and Russians. The conflict also led to the military and political rise of Reza Shah (1925-1941), who declared that a "constitutional monarchy was the best bulwark against Bolshevism." Reza Shah greatly expanded Iran's military and government bureaucracy and tried to limit foreign economic influence, "although failing to reduce the influence of the Iran-Anglo oil company." He also became the wealthiest man in the country and acquired (by legal or illegal means) vast landholdings, "which financed the establishment of royal hotels, casinos, palaces, companies, charities" and foundations. Attempting to Westernize Iran, the Shah mandated the forced unveiling of women. For men, the Shah required the wearing of European brimmed hats, intentionally selected "to interfere in the Muslim rule of prayer, which requires the faithful to touch the ground with their foreheads." The unpopular Shah's reign ended in 1941 with the Anglo-Soviet invasion of Iran, with the rationale of "opening a new corridor to Russia, eliminating German agents, and safeguarding oil installations." Between 1941 to 1953, Iran enjoyed a contentious but open and democratic government. Yet while Mohammad Reza Shah (1941-1979) remained formally out of power, he retained influence and authority. Prime Minister Mohammad Mosaddegh (1951-1953) sought to limit the Shah's authority over the military, wanting the role of the monarchy to be purely ceremonial as in Britain. Mosaddegh also sought to nationalize Iran's oil industry and reduce the size of the military. In doing so, he united a "secret committee" of "disgruntled" Iranian military officers, the British secret service, and the American Central Intelligence Agency (CIA). Mosaddegh was removed from power through a military coup. With help from the CIA, FBI, and Israeli intelligence, the Shah established an internal security force known as SAVAK. Its agents and spies allowed him to root out his opposition, especially the Marxists Tudeh Party. The Shah's power would remain relatively unchallenged until 1960 when deficit spending (started in 1954) began to weaken the economy. Seeing "liberal reforms as the best guarantees against communist revolutions," the Kennedy administration "offered $85" million on the condition that the Shah institute land and governmental reforms. The ensuing political liberalization permitted protests, which in 1963 introduced Ayatallah Ruhallah Khomeini as a leading critic of the Shah. Khomeini had a talent for selecting issues with broad appeal and avoiding other issues. He avoided issues like "land reform and women's rights." Still, he attacked the Shah on "corruption, rigging elections, violating constitutional laws, stifling the press and the political parties, destroying the independence of the university, [and] "neglecting the economic needs of merchants." Forced into exile in 1963, Khomeini began calling for the Shah's removal in the late 1960s. In exile, Khomeini continued to talk in noncommital "generalities of throwing out the imperialists and granting "Islamic justice" for "the poor, helping farmers," [and] "protecting working masses." In public, "Khomeini did not publicly refer to his work on Islamic government; on the contrary, his entourage later disclaimed this work, arguing that it was either a SAVAK forgery or the rough notes of a student listener." Khomeini's justice rhetoric sounded similar to high school and university students to that of Ali Shariati. Ali Shariati, a "Paris-educated sociologist," became a popular lecturer in Iran from 1967 to 1972. Shariati's Islamic-Marxist thought has arguable similarities to the liberation theology of black nationalists in the States and Catholicism in Central America. Shariati rejected the notion of Iran returning to its pre-Islamic past. Iran needed to return to its Islamic roots. For Shariati, this faith was not about Islamic beliefs "in God, the soul and the afterlife, but rather the willingness to take concrete action for the truth." SAVAK arrested Shariati in 1972, but transcriptions and tapes of his lectures circulated widely among students. Oil revenues from the mid-1960s to the 1970s enabled rapid economic growth and helped the Shah to keep his critics at bay. Unlike Mosaddegh, the Shah did not insist on nationalizing Iranian oil. He agreed to a profit-sharing arrangement "with a consortium formed of British Petroleum, the former owners of AIOC [Iran-Anglo], and eight other European and American oil companies." Billions in oil profits helped to expand Iran's military, railways, roads, and cities. While the economic growth was impressive, it was also uneven. Tehran's rapid growth created problems of overcrowding. And, "despite the vast oil revenues, Tehran, a city of over 4 million, still had no proper sewage system, no subway system, and no proper public transport system." Adding royal insult to these injuries, the Shah's younger brother suggested that those unhappy with Tehran's traffic should travel by helicopter. As oil revenues continued to pour in, political storm clouds began to appear on the horizon. Faced with international charges of human rights abuses, the Shah balanced appeasing human rights critics, permitting greater political dissent, and maintaining an image of stability to allies. On top of this, the Shah managed inflation by significantly slowing construction projects, thereby harming the urban working class. In 1975, the Shah made Iran a one-party state with the establishment of the Resurgence party. A party document declared the Shah to be a "teacher and spiritual leader" who "guides the spirit and thought and hearts of people." In a 1976 interview, the Shah declared that "no other nation" had given its leader "such a carte-blanche." The political fallout of the Resurgence party and its overarching authority helped to undermine the Shah. "By the end of 1975, twenty-two prominent poets, novelists, professors, theater directors, and filmmakers were in jail for criticizing the regime." Also, the Shah lost the support of the bazaar class "by setting up state corporations to import and distribute basic foods, especially wheat, sugar, and meat." As the street demonstrations started, the Shah struggled to maintain authority over the army. Some in the military eventually sided with the revolution. However, it was the army's decision late in the revolution to declare neutrality that was arguably the most decisive factor in the Shah's downfall. All in all, this is an excellent book deserving of a wide audience. I hope my summary did it justice.

  8. 5 out of 5

    Yorgos

    I was recommended this book by an Iranian friend of mine, as I love Iran and its culture. This book helped me understand the social forces that helped shape Iranian society in 20th century. In addition to deep knowledge, the author puts compassion in his detailed analysis and the book seems like a theatrical drama reaching a peak at the end. Highly recommended!

  9. 5 out of 5

    Maziyar Yf

    میشه این کتاب رو به دو قسمت تقسیم کرد : قبل از انقلاب و بعد از انقلاب قسمت قبل از انقلاب با ریزترین آمار و اطلاعات دید کامل و درستی از اوضاع میده و کتاب در فصل حزب توده به اوج میرسه و با انبوه اطلاعات خواننده رو شگفت زده میکنه اما قسمت معاصر آمار و ارقام باعثه حیرت و شگفتی فراوان هستش و انگار کتاب به جزوه واحد دانشگاهی انقلاب اسلامی و ریشه های آن تبدیل شده !

  10. 5 out of 5

    Heshmati

    هستی جلو استاد مانی ایستاد:استاد مثل پدرم دوستتان دارم. اما همه استادان ما نه راهی نشان ما دادند نه چاهی. خود شما هر نوع مبارزه ای را بی فایده می دانستید. هر نوع مسلکی را نفی می کردید. می گفتید در کشورهای جهان سوم هزار نوع نیرو عمل می کند. کلنجار رفتن با همه این نیروها... اما دیگر آب از سر ما گذشته. برشی از مکالمات هستی و استاد مانی در جزیره سرگردانی سیمین دانشور، اولین عباراتی بود که بعد از خوندن این کتاب به یاد آوردم. دچار چه حیرانی و سرگردانی عظیمی بودیم و هستیم. کشمکش های بی پایان و فرسایشی ط هستی جلو استاد مانی ایستاد:استاد مثل پدرم دوستتان دارم. اما همه استادان ما نه راهی نشان ما دادند نه چاهی. خود شما هر نوع مبارزه ای را بی فایده می دانستید. هر نوع مسلکی را نفی می کردید. می گفتید در کشورهای جهان سوم هزار نوع نیرو عمل می کند. کلنجار رفتن با همه این نیروها... اما دیگر آب از سر ما گذشته. برشی از مکالمات هستی و استاد مانی در جزیره سرگردانی سیمین دانشور، اولین عباراتی بود که بعد از خوندن این کتاب به یاد آوردم. دچار چه حیرانی و سرگردانی عظیمی بودیم و هستیم. کشمکش های بی پایان و فرسایشی طبقات وگروه ها و احزاب و افراد که انگار هیچ فصل مشترکی ندارند. چه عجیب که صد سال پیش روشنفکران راهبری کردند و انقلاب مشروطه کردند. و چهل سال پیش روحانیون مرتجع سردمدار حرکت‌های مردمی شدند. چقدر تناقض و تضاد که با ایراد انواع توجیهات و توضیحات هم قابل تبیین نیست. هر چقدر که ریزتر بخوانیم و تحلیل کنیم همه مسائل غریب تر می شوند. چرا مصدق تنها موند؟! چرا همیشه به هنگام وجود مرزهای باریکی تا آزادی و پیشرفت، اتفاقاتی میفته که سالها به عقب تر پرتمون میکنه؟! نفرین شدیم؟ ما مردمان بی حافظه، جاهلیم؟ بدون خوندن این کتاب و این نگاه بی طرفانه اجتماعی به تاریخ معاصر، خیلی از نقاط ذهنمون در تحلیل وقایع روز، کور خواهد موند! و این کتاب پژوهشی مثبت و مهم برای آغاز یک مسیر مطالعاتی ضروری خواهد بود.

  11. 5 out of 5

    Mohammad

    اهمیت انتظاری که خواننده از کتاب، بخصوص کتابهای درجه دوم (کتابی که مستقیما به شرح تجربه تاریخی یا کشفیات نظری نمیپردازد، بلکه تجربیات و کشفیات دیگران را شرح، نقد و داوری میکند) در لذتی که حین و پس از خواندن کتاب میبرد، اگر بیشتر از فرم و محتوای قلم مولف نباشد، کمتر نیست ایران بین دو انقلاب: آنچه نیست و آنچه هست کتاب آبراهامیان مجموعه ای از خاطرات دست اول، بسیار بکر و تکان دهنده نیست، مجموعه ای از اسناد شناخته نشده یا منابع برسمیت شناخته نشده نیز نیست؛ پر از اعداد و ارقام و مقایسات اسنادی و مفصل اهمیت انتظاری که خواننده از کتاب، بخصوص کتابهای درجه دوم (کتابی که مستقیما به شرح تجربه تاریخی یا کشفیات نظری نمیپردازد، بلکه تجربیات و کشفیات دیگران را شرح، نقد و داوری میکند) در لذتی که حین و پس از خواندن کتاب میبرد، اگر بیشتر از فرم و محتوای قلم مولف نباشد، کمتر نیست ایران بین دو انقلاب: آنچه نیست و آنچه هست کتاب آبراهامیان مجموعه ای از خاطرات دست اول، بسیار بکر و تکان دهنده نیست، مجموعه ای از اسناد شناخته نشده یا منابع برسمیت شناخته نشده نیز نیست؛ پر از اعداد و ارقام و مقایسات اسنادی و مفصل است که برای خواننده ای که بدنبال «هیجان تاریخ» میگردد و با تاریخ شفاهی اخت شده، احتمالا کسل کننده است. ولی از سوی دیگر «ایران بین دو انقلاب» کتابی است بسیار روشمند، آماری و تحلیلی که اولا برای کسانی که جایگاه اجتهادی در تاریخ ندارند و دنبال مرجعی برای قضاوت دیگر آثار میگردند، و ثانیا برای افرادی که بدنبال دلایل سیاسی-اجتماعی-اقتصادی وقایع موثر ایران در یکصدسال گذشته میگردند بسیار بسیار مفید است کتاب از سه بخش اصلی تشکیل شده است: زمینه تاریخی قاجار و پیدایش مشروطه و برآمدن رضاشاه؛ محمدرضاشاه اول (شاه منزوی و زیرسایه قوام و مصدق) و حزب توده؛ محمدرضاشاه دوم (شاه مقتدر با ثروت نفتی بادآورده) و وقوع انقلاب اسلامی. در این میان، بخش سوم از همه جذابتر است و اگر اهل بحث درباره تاریخ ایران و مقایسه دو رژیم پهلوی و جمهوری اسلامی هستید پیشنهاد میکنم حتما این بخش را بخوانید نقصان کتاب چنانچه از نام و آوازه کتاب (هر دو) برمی آید، انتظار من این بود که با تاریخ سیاسی-اجتماعی ایران دربازه 1220 تا 1357 روبرو شوم. این انتظار به ویژه قراربود در بخش دوم، یعنی در بررسی جریانهای سیاسی و اجتماعی 1320 تا 1357 برآورده شود که نشد. بعنوان یک آماتور در تاریخ ایران بنظرم می رسد ما دست کم 4 جریان مهم فعال داشته ایم: توده و انشعابات آن (جریان چپ)، جریان دموکرات لیبرال (که قوام را روبروی مصدق و نیز جبهه ملی و بویژه نهضت آزادی را روبروی توده ای ها قرار میداد)، روحانیون و بازاری های سنتی (که از مشروطه تا انقلاب پیوند قابل تاملی داشتند) و البته سلطنت طلبها که گاه افراد قابلی در آنها ملاحظه میشد و بیشتر با سیاست حفظ فضا بجای یارگیری کار خود را پیش میبرند آبراهامیان از این میان به نحوی بسیار نامتعادل به حزب توده و انشعابات آن و به ندرت به جریان دوم و سوم و درحد صفر به جریان آخر پرداخته است. البته میدانم که این کتاب در ابتدا رساله مولف در زمینه حزب توده بوده و بعدا با افزوده بخش های دیگر کتابی با عنوان حاضر شده، اما این افزوده ها نتوانسته تعادلی هرچند نصفه و نیمه برقرار کند و بزرگترین نقد من به این کتاب همین است. باید سه کتاب دیگر در شرح سه جریان دیگر در کنار این کتاب خواند ترجمه و کتاب صوتی من نسخه چاپی نشر نی (ترجمه گلمحمدی و فتاحی) را داشتم و نسخه صوتی نشر مرکز (فیروزمند، شانه چی و شمس آوری) را گوش میدادم. بجز لحن ترجمه مرکز که بخصوص درمورد مرحوم خمینی تغییر میکرد، ترجمه ها تفاوت فاحشی با هم نداشتند. اما درباره کتاب صوتی که اتفاقا در مرکز توانبخشی نابینایان تهیه شده بود باید یک کلمه بگویم: افتضاح! یعنی حتی یک پاراگراف از کتاب نبود که گوینده اشتباه نخواند. در انتقال کسره اضافه همیشه و همیشه اشتباه میکرد و اگر مثل من زود به این نقیصه ها عادت نکنید دیوانه میشوید!ر

  12. 4 out of 5

    M.rmt

    کتاب جهت دهی چپ داشت و بعد از تحقیق متوجه شدم همه ی آمارها قابل استناد نیستن. کلا تاریخ نیاز به بررسی زیاد و همه جانبه داره و خوندن یه نویسنده و یک دیدگاه کافی نیست چون هر کسی طبق دیدگاه خودش تاریخ وصف میکنه. اما خواندش نگاهم باز کرد و امیدوارم بتونم مطالعات بیشتری در مورد تاریخ معاصر ایران داشته باشم.

  13. 4 out of 5

    Foroogh

    بالاخره تموم شد. حدود دو سال پیش این کتابو خریدم اما تا امسال که بخاطر کنکور مجبور شدم، هیچوقت کامل نخوندمش و چه اشتباه بزرگی. این کتاب عملا در حکم یک مرجع با جزئیات بسیار زیاد در رابطه با شرایط حاکم بر جامعه و تأثیر اون بر روند تحولات سیاسیه. نام کتاب بین دو انقلاب یعنی انقلاب مشروطه و انقلاب جمهوری اسلامیه اما عملا به دفعات به تاریخ ما قبل اون اشاراتی میشه. خواندن این کتاب رو به هر ایرانی توصیه میکنم. که در تاریخ نه چندان دور ایران گذشته می‌تونه چراغ راه آینده باشه.

  14. 4 out of 5

    Mahla

    نمیدونم یعنی من الان باید بگم: حتما این کتاب رو توصیه می‌کنم؟ یا مثلا بگم؛ خیلی کتاب خوبی بود؟ خب اینا که کاملاً مشخصه. من بیشتر شرمنده از خودمم که چرا زودتر ایران بین دو انقلاب رو نخوندم.چرا زمان نوجوانی این کتاب رو برنداشتم و با هر دشواری و مشقت مفاهیمش رو توی مغزم نچپوندم. کتابِ تقریبا بی‌طرفی که تا جایی که براش میسر بود، تونست بی‌پرده درباره وقایع و حوادث ۷۰ ساله بین دو نقطه عطف مهم در تاریخ ایران، حرف بزنه. معتقدم شناخت و تحلیلِ تاریخ میتونه بسیاری از باور های نادرست ما از سیاست رو ترمیم کنه و نمیدونم یعنی من الان باید بگم: حتما این کتاب رو توصیه می‌کنم؟ یا مثلا بگم؛ خیلی کتاب خوبی بود؟ خب اینا که کاملاً مشخصه. من بیشتر شرمنده از خودمم که چرا زودتر ایران بین دو انقلاب رو نخوندم.چرا زمان نوجوانی این کتاب رو برنداشتم و با هر دشواری و مشقت مفاهیمش رو توی مغزم نچپوندم. کتابِ تقریبا بی‌طرفی که تا جایی که براش میسر بود، تونست بی‌پرده درباره وقایع و حوادث ۷۰ ساله بین دو نقطه عطف مهم در تاریخ ایران، حرف بزنه. معتقدم شناخت و تحلیلِ تاریخ میتونه بسیاری از باور های نادرست ما از سیاست رو ترمیم کنه و از شر اسطوره‌های قلابی و دشمن های فرضی خلاصمون کنه‌. نگاه و تحلیل آبراهامیان قابل استناد بود؛ البته اگر در آمار های عددی و خیلی ریز جایی اشتباه نکرده باشه، میشه به‌عنوان یکی از بهترین منابع برای شناخت تاریخ معاصر بهش رجوع کرد. اگر نوجوانِ کتابخونی اطرافتون هست کتاب رو بهش هدیه بدید تا باعث بشید جهان‌بینی و افق نگاهش تا ابد تغییر کنه و اگر هم (مثل من) تا به‌حال کتاب رو نخوندید، به‌نظرم آب دستتونه هم باید زمین بگذارید و زودتر برید سراغش.

  15. 4 out of 5

    Alireza

    کتاب بسیار مهمی‌ است. آنقدر که به نظرم همه باید بخوانیم. نویسنده در بی‌طرفی سنگ تمام گذاشته و از این‌ها مهم‌تر اینکه کتاب نه صرفاً تاریخ است. نه صرفاً روایت حوادث و سال‌ها و نام‌ بردن اسامی. چیزی که «ایران بین دو انقلاب» را از باقی کتاب‌های تاریخ معاصر ایران سوا می‌کند، پرداخت نویسنده به جامعه ایران در بطن تاریخ است. توصیه می‌کنم، شدیداً و اکیداً، بخوانیدش. پ.ن. کتاب را در هیجانات انتخابات 96 خواندم. سفر به زمان می‌کردم بدون اینکه تغییر آنچنانی در آدم‌ها و نخبگان سرزمینم ببینم.

  16. 5 out of 5

    Ehsan Ghadimi

    بی نظیر ! خیلی کامل ، دقیق، و زبان خیلی ساده گرچه ترجمه شده شیوه ی آبراهامیان در نگاه به تاریخ همون چیزیه که به نظر من درست ترین دقیق ترین شیوه ی نگاهه ! یعنی تحلیل تاریخ بر مبنای تضاد های گروه های مختلف در هر برهه ... کتاب البته خیلی مفصله ولی اگر دقیق و با حوصله خونده بشه، یک پایه ی خیلی خوب واسه آد م میسازه که می تونه به ادامه ی مطالعات تاریخیش بپردازه ... کلا از دست ندید این کتابو اگر به تاریخ علاقه مند هستید !

  17. 4 out of 5

    Mohammad Mirzaali

    با خواندن کتاب حجیم ابراهامیان، قدری متعجب شدم که چه‌طور چنین کتابی جزو پرفروش‌ترین کتاب‌های تاریخی قرار گرفته است. فارغ از مفصل بودن، کتابْ چندان عامه‌پسند و جذاب نیست؛ پر از آمار و داده‌های اقتصادی است و ضمنا بی‌طرفی‌اش بیشتر شبیه شور ناچیز شرق‌شناسان در روایت فضایی بیگانه است. با این‌همه کتاب مفید و جامعی ست، به خصوص برای آغاز مطالعه‌ی دوره‌ای سرنوشت‌ساز از تاریخ ایران

  18. 4 out of 5

    محمد علی شفیعی

    ترجمه ی دیگه ی این کتاب رو خوندم که میتونین به ریویوو ای که اونجا نوشتم مراجعه کنین

  19. 5 out of 5

    Mehdi khani

    از جلد پشت کتاب:یرواند آبراهامیان استاد ایرانی الاصل تاریخ در کالجِ باروکِ دانشگاه نیویورک است.آبراهامیان در این کتاب به تحلیل تأثیرات متقابل سازمانهای سیاسی و نیروهای اجتماعی ایران از سدۀ نوزدهم میلادی تا انقلاب اسلامی 1357 می پردازد.نیروهای اجتماعی را به گروههای قومی و طبقات اجتماعی تقسیم می کند و با توجه به دستاوردهای جامعه شناسان تأثیرات نظامهای سیاسی بر نظامهای اجتماعی را بررسی می کند.آبراهامیان کارش را با تبیین ساختار اجتماعی-سیاسی دورۀ قاجار و علل و پیامدهای انقلاب مشروطیت آغاز می کند،با از جلد پشت کتاب:یرواند آبراهامیان استاد ایرانی الاصل تاریخ در کالجِ باروکِ دانشگاه نیویورک است.آبراهامیان در این کتاب به تحلیل تأثیرات متقابل سازمانهای سیاسی و نیروهای اجتماعی ایران از سدۀ نوزدهم میلادی تا انقلاب اسلامی 1357 می پردازد.نیروهای اجتماعی را به گروههای قومی و طبقات اجتماعی تقسیم می کند و با توجه به دستاوردهای جامعه شناسان تأثیرات نظامهای سیاسی بر نظامهای اجتماعی را بررسی می کند.آبراهامیان کارش را با تبیین ساختار اجتماعی-سیاسی دورۀ قاجار و علل و پیامدهای انقلاب مشروطیت آغاز می کند،با بررسی دورۀ رضا شاه و سقوط او و سالهای بحرانی شهریور 20 تا مرداد1332 ادامه می دهد و براین دوره،به ویژه تأثیر و تأثرهای نیروهای سیاسی تأکید می کند.سالهای پس از کودتا را تا آستانۀ انقلاب اسلامی به انگیزۀ ریشه یابی علل وقوع انقلاب و نیروهای مؤثر در آن از نظر می گذراند و اهم حوادث و نیروهای سیاسی و اجتماعیِ مؤثر این دوره را تجزیه و تحلیل می کند و این گونه نتیجه می گیرد که علت وقوع انقلاب توسعۀ ناهمگونی بود که رژیم محمد رضا شاه،خواه ناخواه،در پیش گرفته بود.آبراهامیان با بررسی نقش مهم اسلام و نیز نقش تعیین کنندۀ شخص امام خمینی در پیروزی انقلاب بررسی اش را به پایان می برد.بی گمان ایران بین دو انقلاب کتابی منحصر به فرد در بررسی تاریخ هفتاد سالۀ ایران است

  20. 4 out of 5

    Sheyda Heydari Shovir

    اين كتاب تاريخ ايران از مشروطه تا پيروزي انقلاب ٥٧ه. كتاب مرجعه و پر از اطلاعاته. خواننده رو زير اطلاعات مدفون ميكنه. ازين جهت خوندنش سخت و وقتگيره. ولي با كيفيت خيلي خوبي نوشته شده. آبراهاميان فقط باسواد و مطلع از تاريخ نيست مهمتر از اون منتقد و تحليلگره. تاريخ براش بيشتر از توالي رويدادهاست و ازين جهت خيلي خوب روايتش ميكنه. بنظرم اومد هرچي معاصرتر ميشه كيفيت كتاب بيشتر ميشه، هرچند تاريخ مشروطه ش هم با احتساب كمبود منابع خيلي خوبه. فصل كوتاه آخر (نتيجه گيري) بنظرم درخشانه.

  21. 5 out of 5

    Bahman Bahman

    اگر مایل بودید می توانید خلاصه ای از مقاله من را در نقد کتاب آقای دکتر یرواند آبراهامیان که اصل آن در شماره 114 فصلنامه نگاه نو (شماره تابستان 1396) منتشر شده در این لینک سایت راهک بخوانید. جدای از دیدگاهها نویسنده محترم کتاب، که حق ایشان است، به نظرم مواردی که به عنوان داده های تاریخی در کتاب ذکر شده، دقیق نیست و نمی‌شود به آنها استناد کرد: http://raahak.com/?p=13896 اگر مایل بودید می توانید خلاصه ای از مقاله من را در نقد کتاب آقای دکتر یرواند آبراهامیان که اصل آن در شماره 114 فصلنامه نگاه نو (شماره تابستان 1396) منتشر شده در این لینک سایت راهک بخوانید. جدای از دیدگاهها نویسنده محترم کتاب، که حق ایشان است، به نظرم مواردی که به عنوان داده های تاریخی در کتاب ذکر شده، دقیق نیست و نمی‌شود به آنها استناد کرد: http://raahak.com/?p=13896

  22. 5 out of 5

    Pooya Khandel

    دو انقلاب مهم در ایران در چند قرن اخیر، یکی انقلاب مشروطه و دیگری انقلاب سال ۵۷ است. در این کتاب بررسی جامعه‌شناختی و مفصلی در باب شرایط و وضعیت کشور از قبل انقلاب مشروطه تا به سرانجام رسیدن انقلاب سال ۵۷ انجام شده. کتاب از نظر به کار گیری روش عملی در تحقیق بسیار تحسین‌برانگیزه. تحیلی‌های بسیار خوب و دقیقی رو ارائه می‌ده. در طول مطالعه شاید به نظر بیاد که گاهی خسته‌کننده می‌شه. اما تصویر کلانی که با این جزییات ساخته می‌شه بسیار آموزند و مفید هست. اگر دوست دارید که در مورد تاریخ تحولات سیاسی ایرا دو انقلاب مهم در ایران در چند قرن اخیر، یکی انقلاب مشروطه و دیگری انقلاب سال ۵۷ است. در این کتاب بررسی جامعه‌شناختی و مفصلی در باب شرایط و وضعیت کشور از قبل انقلاب مشروطه تا به سرانجام رسیدن انقلاب سال ۵۷ انجام شده. کتاب از نظر به کار گیری روش عملی در تحقیق بسیار تحسین‌برانگیزه. تحیلی‌های بسیار خوب و دقیقی رو ارائه می‌ده. در طول مطالعه شاید به نظر بیاد که گاهی خسته‌کننده می‌شه. اما تصویر کلانی که با این جزییات ساخته می‌شه بسیار آموزند و مفید هست. اگر دوست دارید که در مورد تاریخ تحولات سیاسی ایران در این دوران تصویر جامع و دقیقی داشته باشید توصیه می‌شه که حتما این کتاب رو مطالعه کنید. کتاب با بررسی قوم‌شناسی و روابط گروه‌ها و طبقات مختلف آغاز می‌شه. این بررسی‌ها که با آمارهای جالبی همراه هستند، مشخص می‌کنه که منافع و تضاد گروه‌های مختلف چه نسبتی با هم دارند. این توضیحات کمک می‌کنند که علل وقایع و اتفاقاتی که منجر به انقلاب مشروطه می‌شند بهتر درک بشند. نویسنده با نگاه دقیق خودش به خوبی نشون می‌ده که چطور انقلاب مشروطه از اهدافش دور می‌شه و چرا رضاخان می‌تونه در تاسیس سلسه پهلوی موفق بشه. سیاست‌ها و اقدامات رضاخان بررسی می‌شند و تاثیر اون‌ها در زندگی و روابط طبقاتی و سیاسی جامعه تحلیل می‌شند. در دوران دهه اول محمدرضاشاه - تا قبل از کودتای ۲۸ مرداد - به طور مفصل سازماندهی جریان‌های سیاسی درون ایران تحلیل می‌شند. در این دوران شاه جوان تلاش داره که قدرت خودش رو با در دست داشتن ارتش و نفوذ در انتخابات مجلس که در آن زمان احزاب مختلفی که با شاه مخالف بودند حضور داشتند تثبیت کنه. آبراهامیان نشون می‌ده که چطور سازمان حزب توده و جبهه ملی ایران می‌تونند در یک فرصت مناسب با شاه مقابله کنند و بعدا با همکاری بخش سنتی و بازار در جهت ملی‌شدن صنعت نفت قدم بردارند. گروه‌های که برای مقابله با شاه در کنار هم قرار گرفتند بعدا به علت قدرت زیاد حزب توده و تلاش برای انجام انقلاب سوسیالیستی، بروز یافتن اختلاف مصدق با طیف سنتی و روحانیون، در مقابل هم قرار گرفتند و کودتا ۲۸ مرداد با موفقیت اجرا شد. کتاب بررسی بسیار شایان تحسین رو در مورد حزب توده انجام می‌ده و توضیح می‌ده که چطور حزب توده در حالی که چندین بار متلاشی شد می‌تونست دوباره به عرصه قدرت برگرده و نفوذ شگرفی رو در اقشار طبقه کارگر و طبقه روشنفکران داشت بخش‌های انتهایی کتاب به دوران سال ۴۲ تا انقلاب ۵۷ می‌پردازند. در این فصول،‌ اقدامات اقتصادی و سیاسی محمدرضا شاه با دقت مورد بررسی قرار می‌گیرند. آبراهامیان علت اصلی انقلاب رو سیاست توسعه ناهمگون می‌دونه و معقتد شتاب در توسعه اقتصادی بدون توجه به توسعه سیاسی در نهایت باعث می‌شه که در زمان بحران‌های سال‌های ۵۵و ۵۶، شاه که سال‌ها جریان‌های سیاسی رو سرکوب کرده بود، نتونه از امکانات مذاکره با اونها سودی ببره و انقلاب ۵۷ به سرانجام رسید. در نهایت در بخش نتیجه‌گیری سعی می‌کنه تحلیل کنه که چرا بخش مذهبی که در بعد از انقلاب مشروطه یا در سال‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۴۰ عموما در مقایسه با جریان‌های سیاسی دیگه نقش موثری نداشتند چطور تونستند به عنوان جریان اصلی در سال ۵۷ حاضر بشند.

  23. 4 out of 5

    Soha Ahangarian

    آبراهامیان در این کتاب نقش طبقات مختلف اجتماع را در حوادث سیاسی بین انقلاب مشروطه و انقلاب اسلامی بررسی می کند و در ارتباط با گروه ها و احزاب مختلف بعضا ً اطلاعات آماری هم در اختیار خواننده قرار می دهد، حتی بخشی از کتاب را به شرح مفصلی در ارتباط با حزب توده اختصاص داده است. برای کسانی که به تاریخ به صورت نمودار خطی وقایع نمی نگرند نیز این کتاب ارزشمند است و هر جا که لازم باشد نویسنده تحلیل خود را از علل و پیامدهای وقایع بیان می کند. در انتها علت وقوع انقلاب اسلامی را توسعه ناهمگونی می داند که ر آبراهامیان در این کتاب نقش طبقات مختلف اجتماع را در حوادث سیاسی بین انقلاب مشروطه و انقلاب اسلامی بررسی می کند و در ارتباط با گروه ها و احزاب مختلف بعضا ً اطلاعات آماری هم در اختیار خواننده قرار می دهد، حتی بخشی از کتاب را به شرح مفصلی در ارتباط با حزب توده اختصاص داده است. برای کسانی که به تاریخ به صورت نمودار خطی وقایع نمی نگرند نیز این کتاب ارزشمند است و هر جا که لازم باشد نویسنده تحلیل خود را از علل و پیامدهای وقایع بیان می کند. در انتها علت وقوع انقلاب اسلامی را توسعه ناهمگونی می داند که رژیم محمد رضا شاه، خواه ناخواه، در پیش گرفته بود. کتابی که این چنین موشکافانه به بررسی ساختارهای جامعه و نقش گروه ها در وقایع سیاسی آن سال ها می پردازد تقریبا ً در تاریخ معاصر کشورمان منحصر به فرد است.

  24. 5 out of 5

    Saeed Tasbihi

    اگرچه به نظر می رسد یک سوم پایانی کتاب، در متن اصلی طور دیگری نوشته شده باشد، اما عجب واجبی ست خواندنش. نه یک بار و نه دو بار. قابل مراجعه برای بارها و بارها. چیزی که توی نوع تاریخ نویسی آبراهامیان جلب توجه می کنه اینکه به طور مثال مسئله ی «کودتا»ی 28 مرداد رو توی ایران بین دو انقلاب زیاد باز نمی کنه و به جاش یه کتاب دیگه برای بررسی کودتا می نویسه. مسئله ی گرایش های فکری منجربه انقلاب 57 توی ایران بین دو انقلاب و کودتا و تاریخ ایران مدرن به شکل محدودی پرداخته شدن و سرنوشت ماجرای آبراهامیان توی ک اگرچه به نظر می رسد یک سوم پایانی کتاب، در متن اصلی طور دیگری نوشته شده باشد، اما عجب واجبی ست خواندنش. نه یک بار و نه دو بار. قابل مراجعه برای بارها و بارها. چیزی که توی نوع تاریخ نویسی آبراهامیان جلب توجه می کنه اینکه به طور مثال مسئله ی «کودتا»ی 28 مرداد رو توی ایران بین دو انقلاب زیاد باز نمی کنه و به جاش یه کتاب دیگه برای بررسی کودتا می نویسه. مسئله ی گرایش های فکری منجربه انقلاب 57 توی ایران بین دو انقلاب و کودتا و تاریخ ایران مدرن به شکل محدودی پرداخته شدن و سرنوشت ماجرای آبراهامیان توی کتاب خمینیسم احتمالا روشن می شه. هنوز نخوندم و از نخوندن خمینیسم حالم خراب! البته که بخشی از کتاب توی جستارهایی درباره ی تئوری توطئه در ایران هست ولی قطعا خمینیسم یه داستان دیگه ست.

  25. 4 out of 5

    Ali Niazi

    واقعا باید این کتاب را چندبار مطالعه کرد، وقایع مابین دو انقلاب و اینکه آبراهامیان واقعا تاریخ معاصر با تحقیق و جذاب می نویسد

  26. 5 out of 5

    امیر

    برای یه سمینار درس عمومی سال ها قبل خوندمش موقع خوندنش باید این تکته را در نظر داشت که نویسنده کومونیسته و (دانسته یا ندانسته) بعضی جاها زیادی از کومونیست دفاع میکنه

  27. 4 out of 5

    Bahram Zaeri

    نکته اول اینکه این کتاب به سبک کتابهای تاریخ دانشگاه نوشته شده بخاطر همین فاقد جذابیتهای داستانی شده. برعکس نوشته های امثال عباس میلانی که در کنار فکت های تاریخی, داستان هم روایت میکنه. جالبترین بخش کتاب به نظرم فصل مربوط به حزب توده و تاریخ تحولاتش بود که معمولا خیلی کم راجع بهش صحبت میشه. خیلی ها از جمله خودم همیشه حزب توده رو با حزب کمونیست اشتباه گرفتیم. در حالیکه این دو حزب کاملا برداشتهای متفاوتی از مارکسیسم داشتن. چیزی که به حزب توده قدرت داد تا بتونه بیش از ۳ دهه در فضای به شدت سنتی ایران نکته اول اینکه این کتاب به سبک کتابهای تاریخ دانشگاه نوشته شده بخاطر همین فاقد جذابیتهای داستانی شده. برعکس نوشته های امثال عباس میلانی که در کنار فکت های تاریخی, داستان هم روایت میکنه. جالبترین بخش کتاب به نظرم فصل مربوط به حزب توده و تاریخ تحولاتش بود که معمولا خیلی کم راجع بهش صحبت میشه. خیلی ها از جمله خودم همیشه حزب توده رو با حزب کمونیست اشتباه گرفتیم. در حالیکه این دو حزب کاملا برداشتهای متفاوتی از مارکسیسم داشتن. چیزی که به حزب توده قدرت داد تا بتونه بیش از ۳ دهه در فضای به شدت سنتی ایران به بقای خودش ادامه بده روحیه اصلاح طلبی و پرهیز از خشونت بود. ضمن اینکه عملکرد این حزب مثال نقضی محسوب برای این طرز فکر که ایرانیها قدرت سازماندهی و کار تیمی ندارن. چرا که عملکرد حزب توده در زمینه سازماندهی نیروهای محلی در دورترین نقاط کشور واقعا اعجاب آوره. اگرچه با سرکوبهای شاه بعد از ۲۸ مرداد سال ۳۲ این روحیه به مرور از دست رفت. چون وقتی حاکمیت با خشونت با مخالفانش برخورد کنه لاجرم انتخاب دیگه ای جز خشونت متقابل برای مخالفین باقی نمی مونه. فصل آخر هم تحلیلی بود از اشتباهات فاحش شاه در برخورد منتقدین و همچنین عقاید و عملکرد طیفهای مختلف مخالفین از گروه های چریکی گرفته تا جبهه ملی و امثال علی شریعتی و البته امام خمینی. نکته اینجاست که این قسمت به دلیل ایرانی نبودن نویسنده کاملا بی طرفانه و بدون حب و بغض نوشته شده که یکی از نقاط قوت کتابه. بهرحال اگر به تاریخ معاصر علاقه مند هستید حتما برید سراغ این کتاب

  28. 4 out of 5

    ليلي

    چیزیش که من رو اذیت می‌کرد صفات جانبدارانه‌ای بود که برای آدم‌ها و اتفاقات به کار می‌برد و موضع نویسنده رو زیادی بر ما وارد می‌کرد این‌طوری. چه مثبت و چه منفی. و علاوه بر اون پرداختن‌هاش هم به وقایع و افراد خیلی شدت و ضعف داشت، هم کیفی و هم کمی. مثلا کل فصلی که به مجموع معرفی فدایی‌ها و مجاهدین اختصاص داده شده فکر می‌کنم کمتره از اون قسمتی که شریعتی رو معرفی می‌کنه و چندین تا نقل قول مستقیم طولانی ازش میاره و اینها. و یا مثلا اون دو فصل وسط کتاب درباره خاستگاه طبقاتی و اینهای حزب توده، که تقریبا چیزیش که من رو اذیت می‌کرد صفات جانبدارانه‌ای بود که برای آدم‌ها و اتفاقات به کار می‌برد و موضع نویسنده رو زیادی بر ما وارد می‌کرد این‌طوری. چه مثبت و چه منفی. و علاوه بر اون پرداختن‌هاش هم به وقایع و افراد خیلی شدت و ضعف داشت، هم کیفی و هم کمی. مثلا کل فصلی که به مجموع معرفی فدایی‌ها و مجاهدین اختصاص داده شده فکر می‌کنم کمتره از اون قسمتی که شریعتی رو معرفی می‌کنه و چندین تا نقل قول مستقیم طولانی ازش میاره و اینها. و یا مثلا اون دو فصل وسط کتاب درباره خاستگاه طبقاتی و اینهای حزب توده، که تقریبا ۱۰۰ صفحه اطلاعات آماریه درباره ی ریز جزییات این حزب و من به نظرم می‌رسید که اصلا در این حد و اندازه جاش توی این کتاب نیست و باید یه جا مستقل آورده بشه. و درباره‌ی صحت و سقم اطلاعاتش هم، من تا حالا خیلی شنیده‌م که می‌گن ابراهامیان ایرادهای فاحش تاریخی داره. منتها خب خودم اونقدری سواد نداشتم که بتونم ایراد خاصی ازش بگیرم، جز اون چند موردی که در زمینه سرگذشت کانون گفته بود، که خب متاسفانه توی اون‌ها هم اشتباهات داشت و هم بی‌اطلاعی از مسائل. و قاطی کردن اتفاقات باهم. حالا امیدوارم که باقیش به این شدت نبوده باشه ایرادهاش. اما خب در کل کتاب راحت‌خوان و پر اطلاعاتیه، که البته من یه کمی هم اساسا مسئله داشتم با اینکه موضع کتاب چندان مشخص نبود که بالاخره قراره تحولات بگه یا تحلیلی بررسی کنه. اما برای آشنایی کلی و عمومی با این دوره‌ای که انتخاب کرده مرجع خوبیه فکر می‌کنم، برای من لااقل خوب بود یعنی.

  29. 5 out of 5

    Peyman

    این کتاب برای کسایی که به تاریخ معاصر علاقمند هستند واقعا مفید هست چون تقریبا بی طرفانه ( بالاخره کتاب ترجمه شده) حوادث ایران رو بین انقلاب مشروطه و انقلاب 57 شرح میده... کتاب مملو از جزییات و اسامی هست که بعضی جاها حجم بالای اسامی، کتاب را خسته کننده میکنه ... قسمت مصدق و حزب توده بسیار جذاب هست چون با جزییات تمام، حوادث شرح داده شده

  30. 4 out of 5

    Alborz Baghipour

    یک منبع منحصر به فرد برای آشنایی با تاریخ ایران: از انقلاب مشروطه تا انقلاب سال پنجاه و هفت. کتاب را هم نشر نی و هم نشر مرکز ترجمه کرده اند و هر دو هم نسخه های خوبی هستند، اما نظرِ من به ترجمه ی گل محمدی و فتاحی (نشر نی) نزدیک تر است دکتر یرواند آبراهامیان، ایرانی الاصل و استاد تاریخ در دانشگاه شهر نیویورک است

Add a review

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Loading...
We use cookies to give you the best online experience. By using our website you agree to our use of cookies in accordance with our cookie policy.