counter create hit The Dirty War on Syria: Washington, Regime Change and Resistance - Download Free eBook
Ads Banner
Hot Best Seller

The Dirty War on Syria: Washington, Regime Change and Resistance

Availability: Ready to download

Although every war makes ample use of lies and deception, the dirty war on Syria has relied on a level of mass disinformation not seen in living memory. The British-Australian journalist Philip Knightley pointed out that war propaganda typically involves ‘a depressingly predictable pattern’ of demonising the enemy leader, then demonising the enemy people through atrocity s Although every war makes ample use of lies and deception, the dirty war on Syria has relied on a level of mass disinformation not seen in living memory. The British-Australian journalist Philip Knightley pointed out that war propaganda typically involves ‘a depressingly predictable pattern’ of demonising the enemy leader, then demonising the enemy people through atrocity stories, real or imagined (Knightley 2001). Accordingly, a mild-mannered eye doctor called Bashar al-Assad became the “new evil” in the world and, according to consistent western media reports, the Syrian Army did nothing but kill civilians for more than four years. To this day, many imagine the Syrian conflict is a ‘civil war’, a ‘popular revolt’ or some sort of internal sectarian conflict. These myths are, in many respects, a substantial achievement for the big powers which have driven a series of ‘regime change’ operations in the Middle East region, all on false pretexts, over the past fifteen years.


Compare
Ads Banner

Although every war makes ample use of lies and deception, the dirty war on Syria has relied on a level of mass disinformation not seen in living memory. The British-Australian journalist Philip Knightley pointed out that war propaganda typically involves ‘a depressingly predictable pattern’ of demonising the enemy leader, then demonising the enemy people through atrocity s Although every war makes ample use of lies and deception, the dirty war on Syria has relied on a level of mass disinformation not seen in living memory. The British-Australian journalist Philip Knightley pointed out that war propaganda typically involves ‘a depressingly predictable pattern’ of demonising the enemy leader, then demonising the enemy people through atrocity stories, real or imagined (Knightley 2001). Accordingly, a mild-mannered eye doctor called Bashar al-Assad became the “new evil” in the world and, according to consistent western media reports, the Syrian Army did nothing but kill civilians for more than four years. To this day, many imagine the Syrian conflict is a ‘civil war’, a ‘popular revolt’ or some sort of internal sectarian conflict. These myths are, in many respects, a substantial achievement for the big powers which have driven a series of ‘regime change’ operations in the Middle East region, all on false pretexts, over the past fifteen years.

30 review for The Dirty War on Syria: Washington, Regime Change and Resistance

  1. 5 out of 5

    Zak

    Not the best written but chock-full of interesting ideas and information you won't get from mainstream media. Written by a civil liberties activist and former Australian professor with a rather colourful history. I believe he lost his job because of his views. Read this if you haven't already made up your mind about Assad (no, he doesn't think Assad is an angel). The least it could do would be to give you another perspective.

  2. 5 out of 5

    Halvor (Raknes)

    Short and concise. Mostly all you need to understand the Syria conflict, to sort out the real narrative and detect and expose the lies of the Western powers via their politicians and corporate media.

  3. 4 out of 5

    Einar Steinn Valgarðsson

    Arfaslakt áróðurs- og afsökunarrit fyrir ríkisstjórn Assads. Anderson slær um sig með fræðimennsku, en skrifar eins og versti snápur og það væri synd að segja að hann beiti fræði- eða faglegum vinnubrögðum. Allt er reynt til að reyna að sannfæra lesandann um ágæti Assads (sem Anderson kallar "geðþekkan augnlækni)" og réttmæti málstaðar hans og framgöngu stjórnarinnar og allt sem rímar ekki við þá mynd véfengt sem falsáróður og/eða hluti af vestrænni heimsvaldastefnu, lygar eða hroðvirknisleg vin Arfaslakt áróðurs- og afsökunarrit fyrir ríkisstjórn Assads. Anderson slær um sig með fræðimennsku, en skrifar eins og versti snápur og það væri synd að segja að hann beiti fræði- eða faglegum vinnubrögðum. Allt er reynt til að reyna að sannfæra lesandann um ágæti Assads (sem Anderson kallar "geðþekkan augnlækni)" og réttmæti málstaðar hans og framgöngu stjórnarinnar og allt sem rímar ekki við þá mynd véfengt sem falsáróður og/eða hluti af vestrænni heimsvaldastefnu, lygar eða hroðvirknisleg vinnubrögð. Sem er sérlega kaldhæðnislegt í ljósi þess hvernig Anderson vinnur, þar sem bókin hefur sérlega lélega heimildavinnu, enda ekki ritrýnd. Anderson keppist við að útmála stjórn Assads á besta veg, og skellir skollaeyrunum við öllu sem ekki gengur upp við þá mynd, vitnar í alræmda samsærismiðla, síður og einstaklinga sem eru vilholl ríkisstjórnum Assads og Pútíns, ríkismiðla þ.á.m., sem er aftur kaldhæðnislegt í ljósi þess hvernig hann reynir að útmála vestræna miðla sem hlutdræga, en ekki íranska, rússneska eða sýrlenska. Meðal þeirra sem hann kallar "and-heimsvaldasinna) eru t.d. SANA (ríkisrekin, Syrian TV tengt uplýsingaráðuneyti Sýrlands), Press TV Iranian Network (tengt Islamic Iranian Broadcasting – yfirmaðurinn skipaður beint af Ayatollah Khameini), RT – Russian Television( Pró-Pútínáróður), Telesur – (þar sagði einn sig úr stjórn vegna slagsíðu með Gaddafi. Einnig gagnrýni frá Human Rights Watch. Plús political bias controversies (sjá Wikipediasíðu). Meðal "óháðra fjölmiðla" sem Anderson vísar í eru Global Research, alræmd samsærissíða sem hefur margoft verið staðinn að því að halda fram argasta kjaftæði, svo sem efasemdum um helförinna og tunglendingar, andbólusetningaáróðri auk 9/11 samsæriskenninga og Al Manar, sem er beinlínis Hesbollah-miðill (sem kemur meira að segja fram í hlekks-vísuninni hjá honum, ætli hann átti sig á ósamræminu? Restin af bókinni er eftir þessu. Anderson velur þá miðla og einstaklingasem styðja hans versjón, pikkar út úr öðrum það sem hljómar í samræmi við málflutning hans og ýmist sleppir að minnast á það sem samræmist því ekki eða drepur því á dreif. Sem dæmi má nefna þegar hann vitnar í viðtal við blaðamanninn Nir Oren um að liðhlaup hafi orðið í hernum síðar en vopnuð uppreisn hófst, en klippir beinlínis út þegar Oren segir að uppreisnarmenn hafi gripið til vopna EFTIR að vopnlausum mótmælum var mætt með ofbeldi af hálfu yfirvalda. Það er svo gegnumgangandi í bókinni að Anderson heldur fram óstaðfestum fullyrðingum og vísar á ótraustverðar heimildir. Þar má t.d. nefna fullyrðingu hans um að Bandaríkin styðji Al Kaída, sem hann nefnir ekki eina einustu heimild fyrir, orð hans eru greinilega sannleikur se mekki þarf frekari vitnanna við. Bókin getur engan vegin talist standast fræðilegar kröfur. Þegar upp er staðið hefur Anderson engar traustverðar heimildir fyrir málflutningi sínum. Hún er, sem fyrr segir, áróðurs- og afsökunarrit, klappstýrulofrulla um Assad. Hún er í senn það illa unnin að það er grátbroslegt, ósvífin og óheiðarleg. Ekki er tóm í ekki lengri pistli að geta allra misfellanna í bókinni, til þess eru þær einfaldlega of margar. Ég hef tekið aðfinnslur mínar við hana saman í skjali, blaðsíðu fyrir blaðsíðu og mun gera þær aðgengilegar síðar.

  4. 5 out of 5

    FreshWholeMilk

    This book does an excellent job exposing the war propaganda surrounding the Syrian conflict. Much of it is quite brazen. Of course, the author is something of an Islamophile, which is to be expected from a leftist of his stripe. He also talks about European colonialism and tries to dissect the "western colonial mentality." In fact, it seems a trend for these anti-war leftist types to blame "the west" for everything, and this author continues in that tradition. Of course, I would argue that a cer This book does an excellent job exposing the war propaganda surrounding the Syrian conflict. Much of it is quite brazen. Of course, the author is something of an Islamophile, which is to be expected from a leftist of his stripe. He also talks about European colonialism and tries to dissect the "western colonial mentality." In fact, it seems a trend for these anti-war leftist types to blame "the west" for everything, and this author continues in that tradition. Of course, I would argue that a certain alien tribe who have gained control of the west's institutions are more to blame than this vague idea of "the west." But with all that said, this is still a good book. Certainly required reading to understand the Syrian conflict.

  5. 4 out of 5

    Giovanni

  6. 4 out of 5

    aivaras c

  7. 4 out of 5

    Zulfiqar

  8. 5 out of 5

    Paul

  9. 4 out of 5

    Arvydas

  10. 5 out of 5

    Davide Di Legge

  11. 5 out of 5

    Soul

  12. 5 out of 5

    Najm Alshihabi

  13. 5 out of 5

    Rohit Pullela

  14. 5 out of 5

    Noaell Cross

  15. 4 out of 5

    Cecilia Dunbar Hernandez

  16. 4 out of 5

    Carlos Martinez

  17. 5 out of 5

    Faysal

  18. 4 out of 5

    Henry

  19. 5 out of 5

    Nino Pagliccia

  20. 5 out of 5

    Abel B

  21. 4 out of 5

    John

  22. 4 out of 5

    Ivan Sanchez

  23. 4 out of 5

    Good Chuck

  24. 5 out of 5

    Chai Lặng

  25. 4 out of 5

    Taylor

  26. 5 out of 5

    Cory Dupont

  27. 4 out of 5

    Cathleen

  28. 5 out of 5

    Mehdi

  29. 5 out of 5

    Muhamad Sandy Hasanudin

  30. 4 out of 5

    Sean Mulligan

Add a review

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Loading...
We use cookies to give you the best online experience. By using our website you agree to our use of cookies in accordance with our cookie policy.