counter create hit Louis Armstrong: A Self-Portrait - Limited Edition (Hardcover and Slipcased) - Download Free eBook
Hot Best Seller

Louis Armstrong: A Self-Portrait - Limited Edition (Hardcover and Slipcased)

Availability: Ready to download


Compare

11 review for Louis Armstrong: A Self-Portrait - Limited Edition (Hardcover and Slipcased)

  1. 5 out of 5

    Cornelis Broekhof

    Het levensverhaal van de grootste jazzmuzikant ooit, verteld door Louis Armstrong zelf, in een interview met Richard Meryman voor Life Magazine. De vorm is die van een monoloog, wat het verhaal nog authentieker maakt, geen vragen tussendoor, maar een min of meer lopend verhaal dat begint met Armstrongs jeugd in New Orleans (“man I sure had a ball there growing up in New Orleans as a kid. We were poor and everything like that, but music was all around you. Music kept you rolling.”) en eindigt in Het levensverhaal van de grootste jazzmuzikant ooit, verteld door Louis Armstrong zelf, in een interview met Richard Meryman voor Life Magazine. De vorm is die van een monoloog, wat het verhaal nog authentieker maakt, geen vragen tussendoor, maar een min of meer lopend verhaal dat begint met Armstrongs jeugd in New Orleans (“man I sure had a ball there growing up in New Orleans as a kid. We were poor and everything like that, but music was all around you. Music kept you rolling.”) en eindigt in de – dan – tegenwoordige tijd, als Armstrong in de zestig is en nog steeds razend populair over de hele wereld. Het is kostelijk wat Armstrong vertelt over het drankgebruik van ‘those old timers in New Orleans’: “You go out by the lake … play a picnic, first thing happens they give you a pint of whisky before you even unpack your instrument – figure you'd play better. So pretty soon you can’t even find your mouth with that horn. Can’t concentrate. You think you raising hell, but what comes out is sad.” Prachtige observatie en ook vandaag nog behoorlijk to the point, volgens mij. Ook interessant is dat Armstrong niets moet hebben van het high-brow-achtige schrijven en discussiëren over jazz: “And when these writers come up so great they know every goddam thing, telling you how you should blow your horn. That’s when I want to shoot the son-of-a-bitch. Just because they went to Harvard or Yale, got to make the public realize how superior they are, so what they do to plain old jazz! Bring up terms, goddam, the people reading it got to have a dictionary.” Ja, er is wat afgeschreven over jazz, de ene criticus nog intellectueler dan de andere, vergelijkingen makend met Shakespeare, Debussy, Picasso, het kan niet op. Op de site van Wynton Marsalis is zelfs een recensie te lezen van een muziekevenement gewijd aan ‘Jazz and Art’ (merkwaardige titel overigens, die impliceert dat jazz geen art zou zijn). Kijk eens hoe jazz de hoogtepunten uit de schilderkunst kan verbeelden: “Music is like a painting that exists in time; painting is like music that exists in space.” “The first two pieces of the evening were by canonical jazz composers Duke Ellington and Coleman Hawkins — jazz’s equivalent of Rembrandt and Leonardo.” Let op dat ‘Leonardo’, niet ‘Leonardo da Vinci’, nee alleen de voornaam, want ingewijden in de hoge kunst hebben natuurlijk aan een half woord genoeg. “… Claude Monet’s classic impressions of water lilies, whose boldly impressionistic colors suggest such instrumental textures as Mr. Goines’s soprano saxophone and the composer’s flute. Mr. Nash used an Asian flute sound to underscore Monet’s Japanese footbridge.” Stel je voor! Een Aziatische fluit om een Japanse voetgangersbrug te verbeelden, wat een vondst! En het gaat maar door: “... for van Gogh, Mr. Nash [componist en collega-muzikant van Marsalis] chose not to comment on the painter’s nascent modernism, but instead to offer a romantic tone poem on the nature of art itself.” Armstrong zou meer plezier beleefd hebben aan een avondje met de muziek van Guy Lombardo, verguisd door serieuze jazz afficionado’s, maar door Armstrong geprezen in niet mis te verstane bewoordingen: “You know I haven’t heard no band that plays more perfect music than Guy Lombardo yet. That’s the way I feel, and I don’t let my mouth say nothing my head can’t stand.”

  2. 5 out of 5

    jennet wheatstonelllsl

  3. 4 out of 5

    Ippei Ichimaru

  4. 5 out of 5

    Casey Lipscomb

  5. 5 out of 5

    ErrBookErrDay

  6. 5 out of 5

    MSU JAZZ

  7. 5 out of 5

    Valerie

  8. 4 out of 5

    Simpinc

  9. 4 out of 5

    Sojourner2earth

  10. 5 out of 5

    Janice Forbes

  11. 5 out of 5

    Penny

Add a review

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Loading...
We use cookies to give you the best online experience. By using our website you agree to our use of cookies in accordance with our cookie policy.